लौ भिडियो आएर मरी जा.. नयाँ मान्छे म त लिन्क कपि पेस्ट गर्ने बित्तिकै आउछ भन्थान्या के आउनु

 

<object width="425" height="344"><param name="movie" value="https://www.youtube.com/v/_hIyDy5vH9s&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="https://www.youtube.com/v/_hIyDy5vH9s&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object>

तारेमाम बिर्खे बा अनी बैरे ।

चिप्लेले छिट्टै छोकरी आच्या नोकरी भेटोस। शुभकामना।

धेरै ले वास्ता नगरे पनि केही छैन चिप्ले, एक ले वास्ता गरे भाईहाल्यो। आखिर जागिर नि एकै ठाम मा खाने हो क्या रे।

तारेमाम् ठूल्दाई, चिप्ले, परे, बैरे, खैरे (आच्या खैरे त कोहि छैन), केली नानी, दीप, हर्के, लहरे, रिट्ठे लगायत सम्पूर्ण उपस्थित तथा अनुपस्थित चौतारीका औतारीहरुलाई!

बैरे, हन च्याङ्ग्रा कता गयो हँ? क्यानाम हर्केको बारिमा पसेर सखाप पार्ला ए हेरम हेरम!

तारेमाम्

आज पनि झरी परिरहेको छ।

चिसो छैन

 

सबै गाम्लेहरुलाई मेरो नि शुक्रबारे सिम सिमे जदौ।।
पुरे,राहुलदाजु,चिप्लेदाजु,बैरे,दीप प्रभु,लहरे  अनी जिम्मालबा सबैलाई हाइ न हेल्लो।।
बाचिया छ तेइ हो नयाँ त के नै छ र।।
आफु त किवी पार्टी परियो,कङगारुहरु को बाजा बजाको हेर्दै हो कि कसो।।

Ferguson
OUT

बैरे त्यो embedded लाई नि <> त्यो क्लिक गरेर त्याँ भित्र हाल्नी, मैले नि १-२ महिना अगाडि एस्तै गर्या थिएं

तारेमाम लहरे, सुरे।

 झरी त यता पनि झरिरहेकी छे।

झरी मा परि

यो झरीमा परी झै लाग्ने को  हो  तिमी सुन्दरी
बूंद बूंद भै झरुं कि आफै, स्पर्श पाउन घरी घरी

भक्तहरुको उपासना हो या  प्रक्रितीको सुन्दर सिर्जना 
तिर्खाएको मरुभूमीको  हाल झैं भयो   मनको तिर्सना

यो झरीमा परी झै लाग्ने   को हो  तिमी सुन्दरी
बूंद बूंद भै झरुं कि आफै, स्पर्श पाउन घरी घरी

प्रभाती  उषाको के हुन्थ्यो गाढा ओंठको त्यो लाली
मोहनी लगायौ कि तिमीले हेरीरहुं झै लाग्ने खाली

यो झरीमा परी झै लाग्ने को हो तिमी सुन्दरी
बूंद बूंद भै झरुं कि आफै, स्पर्श पाउन घरी घरी

गाजलु   आँखामा   नशालु भाखा पग्लिन्छ ढुंगा पनि
झुकी   लुक्छ काँडा  भित्र लजाइ  फूल को थुँगा पनि  

यो झरीमा  परी झै   लाग्ने को हो तिमी सुन्दरी
बूंद बूंद भै झरुं कि आफै, स्पर्श पाउन घरी घरी

(पुन: प्राकाशित रचना। )

यता को झरी च्वाँक मात्रै अनी ठुल्दाइ तिर को चाँही bbc

अनी अड्डा कि घर

ल ठुल्दाइ चिया खाउँ न

एक कप सुरुप्प पारिदिउँ

ल प्रभुहरु म चाँही एक्छिन गायब भए , आज काम अली ठग्न पाईएला जस्तो छ

हुन्छ वोत्स, जाउ   काम थगेर  आउ

चिप्ले दा  खोइ??  पढ्नु पर्ला  भनेर  पहिलाई  ताप  के...

                              गाजलु   आँखामा   नशालु भाखा पग्लिन्छ ढुंगा पनि
                         झुकी   लुक्छ काँडा  भित्र लजाइ  फूल को थुँगा पनि 


कडा गयो ल,कबितामा सबिता देखने अनी झरीमा परी देखने कस्तो हउ,

बिगरिये हाम्रा गाम्का सुड्डाहरु,एसो गाम्मा भएका हट्टा कट्टा लक्का जबानहरु को हेल्प गर्नु त कहाँ कहाँ आँफै
दङ परेर कबिता,सबिता को सिर्जना,अर्चना गरेपची के नै आस भयो र कि कसो।।

पढाउन पाइएन भनेर रोएकी तिमी - हाहा

चिया छैन केली चिया छैन

चिनी नै छैन आज !!

तेसैले चिया  पकैएन!!

बरु तिमी बनएर ल्याइदेउ न खाउ

चिनी नभए नि हुन्छ

मलाई आउँदैन पकाउन - पिउन मात्र आउछ

तिमीले कस्तो मिठो पकाउछौ नि त अनी पो भनेको त

जाउ जाउ पकाएर ल्याउ

वाउ कस्तो ठुलो आँखा तिम्रो

होइन लहरे  चिया पत्ती पनि छैन
 

तेती मात्र हो र  आज पानी  पनि छैन  धुङेधारा  नै  बन्द रे

जाउ न जाउ लहरे, चिया पकाएर  ल्याउ, तिम्ले पकाको  चिया  खान  मन लाग्यो  के

Hopes
OUT

ल यो चाँही एउटा तिमीलाई अनी अर्को मलाई

बिहानीको दोस्रो जदौ सबैलाई। 
बैरेले बिहानै कस्तो गीत राख्न भ्याएछ।
केली, मैले कती कुरें तिमीलाई आएनौ। ल म तयार फेरी, शुरु गर न त।