कोपिला नझरे पनि बास्ना झरे ति फूलहरुको भावना नमरे पनि माया मरे तिम्रा भूलहरुको, मायाले पनि लाटो-बुङो बनायो खै कसरी मलाई तिमीले पनि भिखारि बनाएउ सारा हृदय जलाइ । अब त के भर भयो र, तर्न नसक इने पूलहरुको डोरी पनि चुडी भ्याएइएछ बाचा छेक्ने झूलहरुको ।