सोह्र स्राद्द लागे पछि साझामा खासै लेख्न ब्याएको छैन . कर्म काण्डी र सनास्क्रितको ज्ञाता भएको कारण यो समय धेरै बेस्त नै हुने गरेको छु . रेगुलर जबमा घण्टाको १६ डलर हुने तर कर्म काण्डीको समय ताल परे घण्टा को १०० सम्म कमै हुने भएको कारण बर्सिक बिदा लिएर मिले सम्म जजमानीमा हिड्ने गरेको छु . सोह्र स्राद्द पनि सकिएको कारण ब्येस्ताता स्वात्तै घट्यो र साझा खोलि हेर्दा अनुकाउ रंगी बिरंगी लेखहरु देख्न पाइयो ?
खासै लेख्ने केहि नभएको कारण आज फुर्सदमा साझाका लेख धेरै दिन पछि पढ्न पाइयो . लौ आज समालोचना गरौ भनेर बेन्डिक ज्यो को "घण्टा" सिर्सकको लेखमा आफ्नो छोटो क्रिटिकल रिभीउ दिने सोच बनाए .

सबै लेख जस्तै बेन्डिकज्युको यो लेख पनि समयसामयिक र राम्रो छ . ह्रस्सो दिर्घका गल्तिहरु खासै छैनन् . मलाई यसमा खदिकिएको एउतै कुरा भनेको लेखाई सार्है लामो भयो . तलतिर सम्म पढी सक्दा माथिको लेख नै बिर्सिने खालको लामो भयो . धेरै लामो भयो भने पढ्दा पढ्दै हाइ हाइ आउने रैछ तेसैले छोतॊ मिठो नै अति उत्तम . यो लेख पढी रहदा मैले सन् २००२ को रेफुजी मुभी सम्झे. फिलिम राम्रो हुदा हुदै पनि लामो भएर धेरै दर्सक हलमै निदौना पुगेका थिए .

छोटो मिठो र सबैले बुझ्ने कसरि लेख्ने भन्ने कुरा हजुरले मेरा लेखहरु बाट पनि सिक्न सक्नु हुन्छ . (कृपया मेरा ह्रस्सा दिर्घका गल्ति औलाउन नालागु होला , काट छात गर्ने गरेको छैन र समय पनि छैन )

कथा सरल रुपमा बगी राखेको बेला असंधर्बिक रुपमा सेक्सी इन सरिको प्रसङ्ग जोड्नु भनेको TV मा रामायण हेर्दा हेर्दै बीचमा ढालको बिज्ञापन बजेको जस्तो भयो . के एस्लाई सस्तो लोकप्रियताको खोजि भन्न मिल्ला ?

ब्यान्डईडीभिज्यु,

दसैँको कुरा निकाली हाल्नु भयो लोउ सोर श्रद्द पछिआज जमरा राख्ने दिन तर जमरा राखिएन किनकि . येस्पली को जमरा सारै अपसगुन छ . मेरा गुरुले भानु भाको जमरा रखाइ २ महिना भयो भने राम्रो हुन्नर तेसैले कार्तिक १ गते मात्र जमरा राख्ने साइत जुर्यो र खसी को तरखर मा हिडियो किनकि साझमा खसीमासु खानु पर्छ भनी काम हिड्नु अघी काटकुट अनी मोलेर राखियो | वर्षमा एक चोटी मात्र खसी खाने भएको करन म ग्रेभी भएको मासु मन पराउछौ भने गृह मन्त्रानीलाई रस नभै हुँदैन| सालोलाइ बडो मान मनितो गरी मामाले मेजमान गराएर सोधिन खान पिन कस्तो भो ज्वाँई ? ज्वाँईले पनि घरमा खाए जस्तो का हुन्छ र भनी प्वाक्क खोकी हालेछ | सासुलाई पर्यो खुल्दुली ! छोरीलाई सोद्धा एकमुठी खोर्सानी राखिदिनु पर्थ्यो भनिन, |

सोर स्रद्दको पैसाले खसी किनिस र साझामा बखान लाइस भन्नु होला तर खसीकि लागि मैले कैले कज्नुशी गरको छैन . फेरी चाड बाद मा नाता गोता देखी साला भतिजा सबैको सवारी हुन्छ र सबैको रोजाई पक्कु नै पर्ने गरेको छ , तेसैले पनि ३ ४ सय डलरको लोभ नगरी दसैको लागि जागेर गरेको छु ?

यो आखिर के हो के? दशैको कुरा कसले निकाल्यो यहाँ? "बर्षमा एक चोटि मात्र खसी खाने भएको कारण" रे ??? हँ के हो यो? कुन चै नेपाली अमेरिका बसेर बर्षको एकचोटी मात्र खसीको मासु खाने कुरा गर्छ होला?? यस्तो पनि नेपाली हुन्छ र? अमेरिकामा बसेर नेपालको कुनै निकै बिकट दुर्गम ग्रामीण क्षेत्रमा बसेको जस्तो कुरा पो सुनियो पो। खसी किन्न पनि यस्तो जोहो गर्नुपर्ने? सोर्हश्राद्दको पैसा जम्मा गर्नुपर्ने रे? राम राम। अमेरिका बस्ने नेपालीले खसिको मासु खान दसैं कुरेको रे...

खसी किलो को २३ डलर छ , घरमा हामी जोइ पोइ ४ जना चिचिरा अनि सासु बा र सासु आमा सबै लाई खसी पुर्यौना त सिङ्गै खसी ढल्नु पर्ने हुन्छ . फेरी हामी जस्ता लिमिटेड बजेट मा चल्नेको लागि ३ ४ सय डलर तल माथि भयो भने पनि बजेट डामाडोल हुन्छ . तेसैले खासै चै मनग्ये तर दशैँमा एकचोटी खाने नियेम बनाएका छौ बिगत १२ वर्ष देखि ( घर किने देखि ) अब १७ १८ वर्षमा त घर को किस्ती तिरी सकी हलिंचा तेस्पची फेरी मनग्गे खसी खाने हो . तेतिन्जेल सम्म वाल्मार्टको प्लास्टिक पोके बोसो वाला फ्यामिली प्याक चिकेनमा झोल हालेर हप्तामा कम्तिमा एक चोटी चिकेन खाने गरेको हुनाले आफुलाई मासुको खासै तल तल हनुने कुराको अवगत गर्न चाहे


खसीको सबै परिकार आफुलाई मन पर्ने कुरा यहाँ आवगत गर्न चाहे तेस्मथी राजखनिको परिकारको चै म पारखी नै हु . अम्रिकामा राज्खानी प्राय फाल्ने गएको हुन्छ आफु मै बगरे कहाँ गएर त्यो नफाल मलाई राख बरु म ५ डलर दिन्छु भनेर हप्तामा एकचोटी २ ३ किलो मिले सम्म राज्खानी संग ३ पने खाने गरेको छु . घरमा राज्खानी खासै कसैले मन नपराउने हुनाले म र ससुरामा मनगे पुग्छ .

यहाँ नेपालमा आए देखि चै कुखुराको नंग्रा ( खुती ) धेरै खाने गरेको छु , किलोको ५० रुपिया मै पायिंचा .
दसैँ जसरि मनाया पनि आफु खुसि हुनु पर्यो तेती हो