बा २ करोड को लोभ मा , बाबुराम अंकल ले दिन्छ भन्ने विश्वाश मा  सगरमाथा चड्छु भनी खोकी हाले , पैसो त मिलेन मिलेन सगरमाथा चै चाडनै पर्ने भो ,  बा यो पाली कस्को को आँखा लाग्यो हाम्रो कमाइ मा  मैले फोकट मा काम गर्न पर्ने भो ।    बा सगरमाथा चड्न गाह्रो रइछ ,  १३ हजार को लास मा चडेर  सत्ता  पुगे जस्तो सजिलो रइनछ ,  घोडा चडेर रोल्पा गये जस्तो हैन रइछ ,  पचासो काम्रेद काम म राखेर मस्ती गरे जस्तो हुन्न रइछ ,  बा सगरमाथा चड्न गाह्रो रइछ ।    बा सगरमाथा ले तिम्रो कुरो मान्दैन राइछ ,  मैले म प्रचन्न को छोरो हुँ भनेको  सुनेको न सुनै गर्दो रइछ ,  मैले म सँग अझै धेरै सक्ती छ भनेर धम्क्याको  अटेर गरेर बस्दो रइछ ,  हीउ पारेर मलाई सगरमाथा ले बा अगी बद्न नदिदो रइछ  बा यहाँ तिम्रो पावर नचल्ने रइछ ।    बा एउटा बात चै यहाँ रमाइलो रइछ,  जती जाड खाएनी हुने रइछ ,  जता लडे पनि हुने रइछ , न यहाँ पत्रकार छ ,  न क्यामरा ,  न कसैले देख्ला भन्ने डर छ न कसैको वास्ता नै छ ,  बा यहाँ जाड तन्न खान पाइदो रइछ ।    बा यहाँ त एक दम चिसो रइछ ,  मैले हिजो ग्रिनेड पड्काएर आगो बालेको थे ,  एक छिन त तातो भो ,  तर सगरमाथा को चिसो सामु हाम्रो केइ नलाग्ने रइछ ,  हाम्रो त्यस्तो महँगो बारुद पनि फिक्का भो , बा सगरमाथा तिमी भन्दा बल्वान रइछ ।    बा मलाई थाहा छ ,  तिम्लाई नि थाहा छ  मैले सगरमाथा चडेर सम्भिधान बन्दैन ,  न त मैले सगरमाथा चडेर शान्ति नै आउछ ,  मैले त केबल जनता को आँखा मा छारो हाल्न खोजेको थे,  प्रचन्न पुत्र ले केही गर्‍यो भन्ने पार्न खोजे थे ,  तर बा केही गर्‍यो भन्ने पार्न लाई केइ गर्न पर्ने रइछ ,  सित्तै मा हजारो काम्रेद को लाखौं खाए जस्तो सजिलो रइनछ  बा सगरमाथा चडन गाह्रो रइछ,  किनकी सगरमाथा ले रगत को भाषा नबुज्दो रइछ ।  Note :For sure I am not Prakas Dahal , Please comment about my poem, not about politics over here. Thank you