बैरगी काइलो को न्वरान हामीले गरिदिएको हो, छोरा हरु मा चौथो भएकोले काइलो भयो, दु:खम सुखम गरी अमेरिका पनि पुग्यो , यो साझामा पढन पाइए झै Depressed भएर नेपाल आएको बेला हामीले उस्लाई बैरगीकाइलो भनी न्वारन गरिदिऔ । हिजै मात्रै के छ साथी हो , चार आना जग्गा किनेको पर्खाल पनि लगाउन सकिएन , भएको काम पनि कर्मचारी घटाऊने क्रममा ऊस्को नाम पनि परेको धेरै भयो रे, भएन अब तेही घदेरी पनि बेच्नु पर्‍यो भनी कुरा गरेको हुनाले एक जानालाई जग्गा देखाउन लगिदिएको त छिमेकिले पुरानो साध त भात्काएर नयाँ बनएछन , के गर्नु भएको भन्न पनि सकिएन, अन्दाजी १ फिट जती जग्गा मिची सकेछन। के चलन हो हामी नेपालीको, सरकारी बिर्ता जग्गा पनि हैन, जो बाट किनेको हो ऊन्लाई पनि थाहा छ बैरागिको ब्यथा, तर पनि मन थाम्न सकेनन उन्को अनुस्पथिती, मन बाधन सकेनन कुकर्मा गर्न बाट , पसुपती १० मिनेटको बाटो हो , हरेक सानीस्चर बार हातमा पूजाको थाली र धुप लिएर लाइन मा बसेकै हुन्छन, धर्मात्मा हुनु भनेको अरुलाई देखाउने कुरा मात्रै हुन , मन सुद्धी बनाउने कुरो हैन। सानो छदा महाजनले तल्ला घरे साइलाको ल्याप्चे लगाएर रे त्यो पनि ओछ्यानमा लास भएको बेला रे , यो खास खुस कुरा हो , मलामिले दुबै बुढी औलामा कालो देखे ।हैन किन हामी नेपालीको यो मस्थिती ? किन मिच्नु पर्‍यो, तेस्को आफ्नै छ ४-५ रोपनी जग्गा , के हाम्रो जिनमा 'पर पीडनम रती साधनम" युगान्तर देखी बोकेर आएको समय र उच्च शिक्षा प्रप्तिले पनि मेटाउन सकेन .कसरी भनौ बैरगिजी लाई तिम्रो सधियार , जो बाट जग्गा किनेको हो, एक फिट जती मिच्या छ बनेर , कामको खोजिमा छु भन्थ्यो अब सिमाना कायम गर्न आउ भन्ने कि के भन्ने। किन जादैन , बद्लिदैन हाम्रो मनस्थिती, मन्दिर जान्छौ तर हाम्रो डाँका पन लैजाउ भनेर भाकल पनि गर्दैनौ, यो बर्ष एक फिट मात्रै गाभे ,एक आर्को एक दसक मा त तिन्को घडेरिनै नरहने भयो नि ? हामी के थिऔ र हुँदै छौ , बिद्या दादाती बिनयम  .......................................पनि बाचन् को लागि मात्रै रहेछ .अमेरिकि बासी , बिदेसबासी हरु सधियार देखी होसियार हुनुस् , मिठो कुरा मुखमा मात्रै हो " बिस कुम्भम पायो मुखम ". Last edited: 04-Nov-09 10:40 AM