माया को गॉठो फूकेन मेरो कस्सेर आयो अझ झन त्यो मूहार हेर्न कतीऔ जूनी फेरु त म लौ भन पराइ ठाउँ कता नै जाऊ भेटिने छैन केही गरी यस्तैमा जीवन बित्छ कि क्या हो कसिन्छ गॉठो बेस्सरी बिहान् न सॉझ मुटु को माझ गुलाफ को काडा बिझे झै झस्किन्छु यता झस्किन्छु उता बर्षा बिना नै रुझे झै के शिसिर रितु के दशै रमझम् उदास झै रित्तो मन बगाइ दिउ झै लाग्छ यो माया तारा गनौला अझ झन
jhigatighare · Oct 8, 2009 12:55 AM · 258 views
This poem is dedicated to Bhim Dai :) !!
jhigatighare · Oct 8, 2009 10:51 PM
This conversation is preserved exactly as it was on the original Sajha.com and can't accept new replies.
Start a New Discussion