६५ बर्ष को उमेराँ  भएभर को ब्यान्काँ भाको   पोइसो अनी पहाडाँ अलैची बेचेको सिरी खुरी रित्याएर भये पनि  मुखिया ले भट्भटे चड्ने धोको पुरा गर्न  एउटो  पुरानो भएपनी  किनेरै छाडे । अन्त के थ्यो र ! चट्ट  मुखिनी लाई पछील्तिर राखेर सट्ट सिङ  हिंडे लामो यात्रा मा । मुखिया को भट्भटे लाई बाटाँ हिंड्ने ले नि उछिनि'राथे । मुखिनी लाई झोक चलेछ । र भनिन " ह्-या   बुढा  म हिड्छु बोरु तिमी मेरो पछी पछी दगुराउ " तर पनि भट्भटे  को गती फिटिक्कै बढ्या  हैन । मुखिनी लाई झट्ट एउटो जुक्ती आयो । मुखिया को नाभी मुन्तिर हात घुसालेर मुखिनी ले मुखिया कै एक्सिलिरेतर च्याप्प सँग ले समातेर बाटर्न थालिन् । अन्त के चाहिन्थ्यो र भन्या  गाठ्ठे  । मुखिनी मुखिया को एक्सिलेरेतर मुसार्ने अनी  मुखिया भट्भटे को एक्सिलेरेटर्  बटार्ने । मुखिनी जत्ती बटार्थिन् मुखिया त्यत्ती नै बाटर्ने । बाबा हो । भट्भटे त के दगुर्नु र भन्या उड्न पो थाल्यो । १० ,  २० बाट ३०, ४०, ५०, ६०, ७०, गर्दै गर्दै १२०, १४० १८०, २२० । मसिन नै फुटाल्ने जस्तो गरेर सुइ घुम्न थालयो । मुखिनी ले झनै जोर ले चाडो चाडो बटारिन् ।  अनी फेरी हुनु के पो थियो र त्यही भयो जुन हुनु थ्यो । मुखिया ले बाट बिच को बडेमा को सालीक पनि देखेनन । ठोक्काइदिए  ड्याम्मै सिङ ।  पाङ्रो कता , ह्याडिल् कता , सिट् कता , बुढी  कता , के कता ,कुन कता सप्पै माइलौ माइल् छरपस्ट  भए  । मुखिया चै अड्केछन् सालीकाँ  फेदाँ  । दगुरेर गए  उन्का छेउ  अनी सम्हाल्दै उथौन खोजे  । तर मुखिया झोक्राएर भुइमै बसे। सर्सर्ती निहारे । कही कतै केही भाको जस्तो ठम्याइन । ठिकै देखिन्थे मुखिया   मैले  भने "  भाग्यमानी रै'छौ ऐ मुखिया ... बाल बाल बचेँउ ! " " भुत्रा को भाग्यमानी ! " मुखिया जङियो र फेरी सुस्ताउदै भन्यो " त्यही बाल त बच्यो  !  बाँकी त उसैले लिएर ग्इ हालि नी ! "