hehe ritthe hero lai ke man paros ta?

सान्नानी · Jun 19, 2009 10:28 AM

Connection Failure

rahulvai · Jun 19, 2009 10:34 AM

सान्नानी, हो नि अब मन्त्री भईसकेपछी त एउटा मिनिमल स्ट्यान्डर्ड त हुनु पर्‍यो नि ! कम से कम त्यो गलाको माथि सम्मको टाँक त लाउनु पर्छ ! त्यस्तो टपोरी स्टाईल त अत्ती भयो है ! त्यो कार्यक्रमको आयोजकले नचिनेको रे मन्त्री हो भनेर ! लोल ठुल्दाइ, वहाँ मन्त्री ज्यु इमान्दार हुनुन्छ होला, देश प्रती बफादार हुनुन्छ होला ! अरु मन्त्री वा नेता  जस्तो भ्रस्ट हुनुन्न होला ! वहाँ को त्यो गुण को म कदर गर्छु तर यहाँ मैले अरु केही नहेरीकन वहाँ को पहिरन को मात्र कमेन्ट गरेको हो ! रक्सी खाने भन्दा त ढिडो खाने नै बेस भने जस्तै नोट देखाएर भोट् माग्ने भन्दा त कोट नलाउने नै बेस भने जस्तो होला फेरी   

ritthe · Jun 19, 2009 10:46 AM

rahulvai wrote: नेपाली कांग्रेस का केही बचेखुचेका सक्कली मान्छे हुन तिनी । चन्द्र सिंह जस्ता धेरै चिनेको छु, इमान्दारपूर्बक प्रजातन्त्रको लडाईं मा होम्मिएका र सधैं उपेक्षित र ओझेल परेका। How true !! So lets not make fun of his outfit for he is honest and can not afford to have some thing fancy. It is possible to categorize the level of corruption with their sense of dressing. Hmmmm..... Its great that Rahul vai admitting about most congressi's being bhrasta.  But protocol -wise, he looks disgusting and does not match up to the position at all.  

shirish · Jun 19, 2009 12:08 PM

माओवादीले अर्थमा मच्चाएको अनर्थ ३०-जेठ-२०६६,शनिवार अर्थमा अनुशासन रहेन भने त्यहीबाट सुरु हुन्छ विछृंखलता। माओवादीको सरकारले अर्थमा के गरेछ भन्ने धमाधम प्रकट हुँदैछन्। राज्यको ढुकुटीलाई आफ्नो गोजीको रकम जस्तो गरी बाँडिदाको परिणाम हो राजश्व उठ्तीको लक्ष्य प्राप्ति भए पनि विकास शून्य, महंगी वृद्धि र अन्य विकृतिको थुप्रो लाग्नु। देशमा माओवादीले पहिलो पटक कुनै दलको पक्षमा परेको मतको आधारमा विकास निर्माणको रकम बाँड्ने काम शुरु भयो। एउटा परिवारका व्यक्तिले २० लाखसम्म आर्थिक सहायता पाए। आफैले राजीनामा दिएर काम–चलाउमा परिणत भइसकेपछि कसैका गोजीबाट निस्किएका आयोजनालाई हातहातै बाडेर रकम निकासा गरियो। आठ महिनामा १० करोड रुपैयाँ व्यक्तिलाई उपलब्ध गराइयो। मात्र होइन आफूसमर्थक संस्थाहरुलाई प्रचलित आर्थिक ऐननियम विरुद्ध हुनेगरी करोडौ रुपैयाँ बाडियो। यिनको समग्र रुप हुन्छ अर्थमा आक्रमण यो पटक तीमध्येका केही नमूना: ेे अर्थमन्त्री दम्पती नै बेरुजुमा   माग्ने र दिने एउटै परिवारका भएपछि राज्यको ढुकुटी चलाउन नियम कानुन पनि मान्नुपर्दो रहेनछ। यसरी चलाइएको एउटा रकम अहिले अर्थमन्त्रीले नै तिर्नुपर्ने गरी बेरुजु बनेको छ। अर्थ र पर्यटनमन्त्रीको एउटा भ्रमणमा खर्च भएको सो रकमलाई कतैबाट पनि कानुनसम्मत हुने गरी मिलाउन नसकिएपछि आलेपले यसलाई आदेशकर्ताबाट असुल गर्नुपर्ने भन्ने टिप्पणी लेख्न पर्यो । अर्थ र पर्यटनमन्त्री नाताले दम्पती हुन्। दम्पतीले गरेको सयरबापतको यो रकमलाई अर्थमन्त्रालयमा 'हनिमुन चार्टर' भन्ने संज्ञा दिइएको छ।   श्रीमती मन्त्रीबाट मागियो र श्रीमान् मन्त्रीको तोक आदेशबाट निकासा र खर्च भएको यो रकम धेरै ठूलोचाहिं होइन। एउटा शीर्षकमा बेरुजु बनेको यो रकमको कुल अंक ६/७ लाख। रकम सानो भए पनि खर्चको प्रक्रिया र प्रयोजन कानुनको पक्षबाट अध्ययन गरियो भने राज्यकोषलाई मन्त्री दम्पतीले कसरी आफ्नो निजी कोष जस्तो ठानेर व्यवहार गरे भन्ने एउटा चित्र देखिन्छ। प्रक्रियाबाहिर गएर कोष चलाइन्छ भने कोषको मान्यतालाई नमानेको नै अर्थ लाग्छ। यो प्रसंग हो आसामको एउटा मेला उद्घाटनको तत्कालीन पर्यटन मन्त्रीले उद्घाटन गर्ने कार्यक्रम थियो। सो कार्यक्रमको उद्घाटन गर्न एउटा निजी क्षेत्रको हेलिकप्टर चार्टर गर्ने कुरा भयो। हेलिकोप्टरवालाले कम्पनीले आसाम पुगेर आउन सात लाख रुपैयाँको प्रस्ताव गर्यो । पर्यटन मन्त्रालयबाट सो रकमको व्यवस्थापन गरिदिन भनी अर्थमन्त्रालयमा प्रस्ताव आयो। कुनै पनि मन्त्रीहरुको भ्रमणका लागि हेलिकोप्टर खर्च भनी अर्थले सोझै निकासा दिन मिल्दैन थियो। यो बेलासम्म मन्त्रीहरुले हेलिकोप्टर प्रयोग गर्दा त्यो सेनाको हेलिकोप्टर हुने गरेको र त्यसका लागि गृहमाफेल फ्युलको मात्र खर्च व्यहोरिने गरेको स्थिति दर्शाउँदै अर्थको सम्बन्धित शाखाले मागबमोजिमको कामका लागि अर्थबाट निकासा हुन नमिल्ने भन्ने व्यहोराको टिप्पणी उठ्यो। त्यो टिप्पणी मन्त्रालयको तह हुँदै अर्थमन्त्रीसम्म पुग्यो। शाखा महाशाखाले जे राय दिए पनि अन्ततः अर्थमन्त्रीले निकासा दिने भन्ने तोक लाग्यो र मन्त्रीको एउटा जिल्ला भ्रमणका लागि ७ लाख रुपैयाँको हेलिकोप्टर चार्टर गर्न रकम निकासा भयो। सेनाको हेलिकोप्टर प्रयोग गरिएको भए करिब एक लाख रुपैयाँ भए पुग्ने ठाउँमा यसरी त्यही भ्रमण सात लाख रुपैयाँको हुन गयो। यसरी ठाडो रुपले रकम निकासा दिएपछि अर्थमन्त्रीले त्यो कार्यक्रममा आफू पनि उपस्थित हुने इच्छा जनाए। एउटा मेलाका लागि मन्त्री दम्पतीको शयर तय भयो। मन्त्री दम्पतीको एउटा भ्रमणमा यसरी सात लाख रुपैयाँ सकियो तर यता कागजपत्रहरुले भ्रमणमा भएको यो खर्चलाई औचित्य साबित गर्न सकेन। आन्तरिक लेखापरीक्षणमै यो खर्चका बारे प्रश्न उठ्यो। मन्त्रीभन्दा तलका अधिकृतहरुले यस्तो निकासा दिन नमिल्ने भन्ने राय दिइएका हुँदा उनीहरु उम्किए। फलतः यो रकम आदेश दिनेबाट असुल गर्नुपर्नेमा आदेश दिनेबाट असुल हुँदा यो रकम तत्कालीन अर्थमन्त्री डा. बाबुराम भट्टराईबाटै असुल हुनुपर्ने स्थिति बनेको छ। महालेखाका प्रतिवेदनमा यो कुरा झन् स्पष्टसँग आउने लेखाविज्ञहरु बताउँछन्।   निकट सम्बन्धलाई एक करोड भुक्तानीको आदेश दिनेबाट असुल हुनुपर्ने भनी आंैल्याइएकोमा एउटा अर्को रकम पनि प्रकट भएको छ। यो रकमचाहिं सानो छैन। पूरै करोडको छ।   माओवादीनिकट व्यक्तिहरुले चलाएको बालाजुको जनमैत्री अस्पताललाई तत्कालीन स्वास्थ्यमन्त्रीको तोकआदेशबाट अनुदान दिइएको १ करोड रुपैयाँ बेरुजु भएर आदेशकर्ताबाट असुल हुनुपर्ने महलमा परेको हो। अर्थमन्त्रालयले रकमान्तर गरी स्वास्थ्य मन्त्रालयका नाउँमा निकासा दिएर स्वास्थ्यमन्त्रीको मागबमोजिम रकम दिने भन्ने ठाडो तोकबाट उक्त अस्पतालले यो रकम पाएको थियो। उक्त अस्पताललाई यो रकम दिँदा गैरनाफामूलक संस्था भनिएको थियो। तर यसले उक्त रकम प्राप्त गर्न हालेको निवेदन र तत्सम्बन्धी अन्य सहयोगी कागजपत्रमा गैरनाफामूलक भन्ने आफैं खण्डन गरेको पाइएपछि यो रकम आदेश दिनेबाट असुल गर्नुपर्ने महलमा परेको हो।   यो अस्पतालले निजी बैंकबाट करोडौं ऋण लिएको देखियो। त्यसरी ऋण लिँदा यसले कतै पनि आफूलाई गैरनाफाको संस्था भन्ने कतै उल्लेख गरेको थिएन। बरु ऋण प्राप्त गर्न प्रस्तुत गरेका कागजपत्रहरुमा ऋण तिर्ने आधार पनि यसले आफ्नो सेवाबाट आर्जन गर्ने वार्षिक रकम नै उल्लेख गरेको थियो। राष्ट्रबैंकले नाफा आर्जन नगर्ने संस्थालाई ऋण दिन मिल्दैन। बैंकहरु निजी भए पनि त्यहाँ नागरिकहरुको लगानी भएको हुन्छ। नाफा आर्जन नगर्ने संस्थालार्ई करोडौं रकमको ऋण दिंदा सर्वसाधारणको लगानी डुब्ने स्थिति बन्ने हुदा ऋण असुलीका पर्याप्त आधार नभै कुनै पनि संस्थालाई ऋण दिन पाइँदैन। त्यो ऋण लिनकै लागि यो अस्पतालले आफूलाई ऋण दिने बैंकसामु नाफा आर्जन गर्ने आधारहरु प्रस्तुत गरेको थियो। अस्पतालको सञ्चालन पुजीको प्रसंग उल्लेख हँुदा सरकारसँग अनुदान माग्दा पनि यसले निजी बैंकबाट ऋण प्राप्ति गरेको स्पष्ट उल्लेख गरेको छ। कुनै पनि निजी बैंकबाट ऋण प्राप्त गरेको संस्था गैरनाफाको हुन नसक्ने स्पष्ट हुँदाहुँदै सरकारले एकमुष्ट रुपमा एक करोड रुपैयाँ अनुदान दिनु प्रचलित आर्थिक ऐन कानुन विपरीत देखिएको भन्दै लेखापरीक्षणले यसलाई असुल गर्नुपर्ने महलमा राखेको हो। अरु कुनै पनि अस्पतालले सरकारबाट अनुदान पाएका छैनन्। सूत्रहरु भन्छन्, माओवादीनिकट भएकै कारण यसले चाहिं पनि ठूलो रकमको अनुदान पायो।    कार्यकर्तालाई १५ करोड   लोकप्रिय कार्यक्रमका नाउँमा कार्यकर्तालार्ई रकम दिन बजेटमै व्यवस्था हुनु माओवादीले गरेको अर्थमाथिको अर्को आक्रमण हो। देशव्यापी रुपमा सस्तो पसलका सहकारी खोल्न भनी बजेटमा माओवादी सरकारले ४० करोड रुपैयाँ विनियोजन गरेको थियो। यो बजेट घोषणा भएको आठौं महिनामा सरकार ढल्यो। सरकार ढल्दाढल्दै यो ४० करोडमध्ये १५ करोड सकिएछ। करिब ३५ हजार जनसंख्याको सेरोफेरोमा वा एउटा गाउँमा एउटा सुपथ मूल्यको सहकारी खोल्ने भनी तिनलाई एक लाख रुपैयाँका दरले अनुदान दिने बताइएको थियो। सरकार ढल्दाको समयसम्म कुनै पनि एउटा गाउँमा एउटासम्म त्यस्तो सुपथ मूल्यको सहकारी पसल खुलेको कसैलाई थाहा छैन। तर त्यो सहकारीका नाममा रु १ लाखका दरले १५ करोड भने वितरण भैसकेछ। बजेटमा घोषणा भएबमोजिम यो रकमबाट खुलेका भए त्यस्ता पसलहरुको संख्या कम्तीमा पनि १५ सय त हुन्थे नै वा हुनै पर्दथ्यो। सहकारी सुपथ पसल भनेका कुनै गोप्य रहने संस्था होइनन्। तिनबाट आम उपभोक्ताले फाइदा पाउनुपर्ने हुँदा बरु ती पसलको जति बढी प्रचार भयो तिनको अस्तित्व त्यही रुपमा बढ्ने थियो। शहरगाउँका कुनै नागरिकलाई सोधियो भने त्यस्तो नभएको भन्ने जवाफ आउँछ। यसको जो कोहीले पनि बुझबुझारथ गर्न सकिन्छ। त्यसो भए सहकारीका नाउँमा वितरण भैसकेको १५ करोड रुपैयाँ कहाँ गयो त? सूत्रहरु भन्छन्, पसल नखोली राजनीतिक दबाबले गाउँ–गाउँमा माओवादी कार्यकर्ताबाट यस्ता पसलका नाउँमा यो रकम भुक्तानी लिइयो। कुनै संस्थाभन्दा व्यक्तिलाई प्राथमिकता दिइएको हुँदा नै यो रकम प्राप्त गर्न सम्बन्धितहरुलाई सहज भयो। त्यसको प्रमाण हेर्न टाढा जानुपर्दैन। वितरण भैसकेको रु १५ करोड र त्यसबाट खुल्नुपर्ने १५ सय पसलको उपस्थितिचाहिं कतै नहुनुले नै यो कुरा स्पष्ट पार्छ। कुनै पसल देखापरेका छन् भने ती सबै माओवादीका चिनिएका कार्यकर्ताबाट सञ्चालित भैरहका पाइनेछन्। यसरी बजेटमै कार्यकर्ता पाल्ने गरी कार्यक्रम घोषणा भएपछि त्यसको वितरण पनि त्यहीअनुरुप हुनु अस्वाभाविक होइन।   एक अर्बको दायित्व थपियो   माओवादीको सरकारले जाँदाजाँदै गरेको एउटा निर्णयबाट राज्यकोषमा पूरै एक अर्बको दायित्व थपिन गएको छ। त्यो निर्णयलाई परिवर्तित सरकारले यथावत् राख्यो भने यो रकम सामाजिक सेवाका लागि छुट्याइएका शीर्षकबाट रकमान्तर गरी खर्च गर्नुपर्नेछ।   रुग्ण उद्योगहरुका लागि भनी सरकारले बजेटमा ३० करोड रुपैयाँको व्यवस्था गरेको थियो। पछिल्लो समय दुईवटा उद्योग विराटनगर जुटमिल र बुटवल धागो कारखाना सञ्चालकहरुलाई ५० करोडका दरले एकमुष्ट रकम तिरेर ती उद्योग खरिद गर्ने निर्णय गरियो। खरिदको यो प्रक्रिया करिब अन्तिम चरणमा पुगेका बेला सरकार फेरिएपछि यो कार्य तत्काल रोकिएको छ। अघिल्लो सरकारको त्यो निर्णयलाई पछिल्लो सरकारले अघि बढायो भने यी दुई उद्योगका नाममा राज्यकोषबाट एकमुष्ठ एक अर्ब रुपैयाँ खर्चिनुपर्नेछ। सरकारले उद्योग खरिद गरेर मात्र पुग्दैन। त्यसपछि तिनका भौतिक सामग्रीहरुको सुरक्षा गर्न मात्र सरकारले प्रत्येक वर्ष लाखौं रकम खर्च गर्दै जानुपर्ने हुन्छ। रुग्ण उद्योगलाई सुधार गर्न भनी बजेटमा चाहिं ३० करोड विनियोजन गर्ने र या ती उद्योग सञ्चालन होइन, सरकारले खरिद नै गरेर थन्क्याउन बजेटमा विनियोजन भएको भन्दा ७० करोड रुपैयाँ बढी खर्च गर्ने गरी निर्णय हुनु भनेको राज्यको ढुकुटीमा निजीक्षेत्रलाई पञ्जा मार्न दिनु नै हो। अर्थमन्त्रालयका सम्बन्धित अधिकारीहरुबाट विरोध हुँदाहुँदै मन्त्रीस्तरीय निर्णयबाट यी उद्योगलाई उल्लेखित रकम दिएर खरिद नै गर्ने तय भएको सूत्रहरुको दाबी छ। त्यसबेला उद्योग खरिद गरेर थन्क्याउनु साटो व्यवस्थापन करारमा दिन टेण्डर आह्वान गरौं भन्ने सुझाव आएको थियो। तर यो खरिदबाट ठूलो रकम कमिशनमा प्राप्त हुने स्थिति बनेपछि यो सुझाव मान्य भएन। जानकारहरुका अनुसार सरकारको यो निर्णयबाट सरकार सञ्चालन गर्ने पार्टीका लागि झण्डै ४० करोड रुपैयाँ प्राप्त हुने तय भएको थियो।   अस्थायीको ओइरो आयोग   “चालू आर्थिक वर्षमा विभिन्न मन्त्रालय, आयोगअन्तर्गत अस्थायी दरबन्दी थप हुँदा चालू खर्चमा दबाब बढ्दै गएको छ। एकपटक दरबन्दी सिर्जना गरेपछि त्यसलाई हटाउनै नसक्ने अनुभव हुँदाहुँदै अस्थायी दरबन्दी थप गर्ने क्रम रोकिएको छैन।” ंमाओवादीको सरकारले अन्यत्रमात्र होइन प्रशासनमा अस्थायी दरबन्दी थपेर पछि आउने सरकारका लागि समेत ठूलोभार पारेको उदाहरण स्वयं अर्थमन्त्रालयकै प्रतिवेदनमा उल्लेख छ। माथिको यो अंश अर्थमन्त्रालयकै प्रतिवेदनबाट लिइएको हो। यसरी अस्थायी पदहरु सिर्जना गरिँदा साना पदहरुमा मात्र सीमित रहेन। राप प्रथम श्रेणीसम्मका पदहरु अस्थायी रुपमा भर्ती गरिए। कुनै एउटा कार्यदल हेाइन प्रायः सबैतिर यस्तै भयो। प्रतिवेदन थप भन्छ 'अस्थायी दरबन्दी थप भएका सबै निकायको नाम उल्लेख गर्ने हो भने विवरण लामो बन्छ। यसरी दरबन्दी थपिँदै गएपछि थप बजेट पनि दिँदै जानुपर्ने हुँदा थप बजेट माग गर्ने क्रम सुरु भैसकेको छ।' यसको अर्थ हो अस्थायीको ओइरोले माओवादीकै समयमा अर्थतन्त्रमा प्रभाव पारिसकेको थियो। माओवादीले त्यसरी नियुक्त गरेका अस्थायीहरुलाई अब नयाँ बन्ने सरकारले तलब भत्ता भने खुवाउनुपर्ने दायित्व बनिसकेको त्यस्तै माओवादीले गठन गरेका आयोग र कार्यदल पनि कम खर्चिला छैनन्। कार्यकर्ताका लागि गठन भएका भनिएका त्यस्ता आयोग यति धेरै र यति खर्चिला रहेछन् कि माओवादीकै समयमा माओवादीकै अर्थमन्त्रालयले त्यसलाई धान्नै नसक्ने अवस्था आएको भनि टिप्पणी गरेको थियो। पा्कगुनमा अर्थमन्त्रालयले सार्वजनिक गरेको प्रतिवेदनमा यस्ता समितिबारे भनिएको छ–   “चालू आर्थिक वर्षमा मात्र गठन भइसकेको र गठन हुने क्रममा रहेका आयोगहरुको संस्था मात्र एक दर्जन भन्दा बढी रहेको छ। गठन भइसकेका आयोग र समितिका निम्ति हालसम्म रु ४ करोड ६३ लाख माग भई अधिकांशतः निकासासमेत भइसकेको छ। यस क्रममा उच्ास्तरीय भूमिसुधार आयोगका निम्ति रु ४९ लाख, प्रशासनिक पुनर्संरचना आयोगका निम्ति १ करोड ४ लाख निकासा भइसकेको छ भने बाँकी निकासाको क्रममा रहेको छ।   उक्त माग भएको रकमको अतिरिक्त गठन हुने क्रममा रहेका आयोग समिति र कार्यदलका निम्तिसमेत चालू वर्ष झण्डै ८ करोड खर्च हुने अनुमान छ।”   त्यसबेला माओवादीले सरकारी निकायमा नियुक्त हुन बाँकी रहेका आफ्ना कार्यकर्ताहरुलाई आयोग, समिति र कार्यदल बनाउँदै करोडौं खर्च गर्न थालेका समाचार आइरहेका थिए। पछि अर्थमन्त्रालयले नै यो कुरालाई यसरी स्वीकार गर्यो । अब यो दायित्व नयाँ सरकारमा आइपरेको छ। ती आयोग समिति र कार्यदल विघटन नहुने हो भने नयाँ सरकारले पनि माओवादीका कार्यकर्तालाई पालिराख्नुपर्नेछ।   रकमान्तर गर्दै बाँड्दै   यो वर्ष विकास निर्माणको काम झण्डै शून्य जस्तै रह्यो। खर्च ३६ अर्बको बजेटमा सार्वजनिक निर्माणको काममा दोस्रो चौमासिक अवधिको अन्त्यसम्ममा करिब दुई अर्ब पनि खर्च नभएको स्थितिले त्यही कुरा बताउँछ। यता, राजश्वचाहिं लक्ष्यभन्दा बढी उठेको बताइरहिएको छ। त्यसो भए त्यो रकम कहाँ गयो त? एउटा स्वाभाविक रुपले उठ्ने प्रश्नको उत्तर हो रकमान्तर। पछिल्लो चारमहिनामा मात्रै सरकारले आ. व. २०६५–०६६  को बजेटबाट ४ अर्ब ६ करोड रुपैयाँको रकमान्तर भएको देखिन्छ। रकमान्तरको यो विवरणलाई केलाउँदा यी सबै रकम माओवादीका मागमा रहेका मन्त्रालयमा सारिएको विवरण बन्दछ। रकमान्तर भएको यो अंकमध्येबाटै माओवादीको लडाकु शिविरमा एउटा निर्णय, निर्णय नं. ४०८ बाट ६२ करोड रुपैयाँ रकमान्तरमै त्यहाँ पठाइयो। लडाकुहरुको शिविर सञ्चालन र मासिक भत्ता बजेट घोषणा हुनुभन्दा अघि नै तय भएको विषय हो। बजेटअघि नै व्यवस्था भएका खर्चहरु बजेटअन्तर्गत नै पर्दछन्। पछि भैपरीबाट यति ठूलो रकम निकासा हुनु भनेको बजेटमा विनियोजन भएको रकम सकिएपछि थपिएको भन्ने बुझ्नुपर्छ। दायित्व बनिसकेका रकमहरु हिसाब भएरै विनियोजन हुन्छन्। त्यसमाथि रकम थप्नु भनेको राज्यको ढुकुटीलाई मनपरी रुपले सञ्चालन गर्नु हो। रकमान्तरको एउटा विवरण यही कतै फोटोकपीमा हेर्न सकिन्छ। यही फोटोकपीमा शान्तिका लागि जनसांस्कृतिक अभियान सञ्चालन गर्न एक मुष्टमा १० लाख रुपैयाँ रकमान्तर गरी निकासा भएको एउटा अर्को विवरण पनि छ। यो पृष्ठमा उल्लेख भए जसतै रकमान्तर गरी खर्च गरिएको केही महिनाको एउटा विवरणमा ४ अर्ब रुपैयाँ रकमान्तर भएको छ। रकमान्तर भएका मध्येको ठूलो रकममध्ये सम्बन्धित मन्त्रालयका विभिन्न शीर्षकमा सारेर खर्च गर्ने भन्ने व्यहोरा उल्लेख छन्। यसको अर्थ हो बिना कार्यक्रम पनि ठूलो धनराशि रकमान्तर भए र त्यो रकम सम्बन्धित मन्त्रालयका जुनसुकै शीर्षकमा राखेर खर्च गर्न पाइने भयो। माथि नै उल्लेख भैसकेको छ रकमान्तरको ठूलो रकम माओवादीका मागमा रहेका मन्त्रालयअन्तर्गत सारिएका छन्। यसबाटै स्पष्ट हुन्छ रकमान्तर भैगएका रकमहरु कसरी खर्च भए होलान्।   यसरी रकमान्तर भएर गएकामध्ये विकासका नाउँमा माओवादीले एकलौटी गठन गरेको उपभोक्ता समितिका नाउँमा निकासा भएका पाइयो। सरकारले राजीनामा दिएको अघिल्लो दिन वैशाख २० गतेको मितिमा एकै दिन अर्थमन्त्रालयले २७ करोड ५६ लाख रुपैयाँमध्ये जिविसबाट शिफारिस नै नएका कार्यक्रमहरुका नाउँमा विभिन्न उपभोक्ता समितिमार्फत् खर्च हुने गरी १०–२० र ५० लाखसम्मका दरले खर्च हुने गरी निकासा भएका छन्। स्थानीय तहमा प्रायः सबै उपभोक्ता समितिमा माओवादीको वर्चश्व छ। सार्वजनिक बोलकबोल हुनुपर्नै ठेक्कामा त अरुलाई प्रवेश दिएको माओवादीले उपभोक्ता समितिमा अरुलाई राखेको होला भनी मान्न सकिन्न। त्यसकारण पनि रकमान्तर भएर गएको यो रकम नाममा विकास परे पनि काममा चाहिं माओवादीकै हातमा परेको स्पष्ट छ। अर्थमन्त्रालयले अध्ययन गर्योय भने त्यसले पनि यो कुरालाई पुष्टि गर्दछ।   सांस्कृतिक अभियानलाई एक करोड:   शान्तिका लागि जनसांस्कृतिक अभियान चलाउने सन्दर्भमा भैपरीबाट एकमुष्ठ १ करोड रुपैयाँ झिकियो। त्यसलाई १०– र २० लाखका दरले वितरण गरिएका मध्येका केही नमुना यही कतै पाइन्छ। माओवादी प्रधानमन्त्री पुष्पकमल दाहालले माघ १२ गते जनताका नाउँमा दोस्रो सम्बोधन गर्दा देशव्यापी रुपमा जनसांस्कृतिक अभियान चलाउने घोषणा गरेका थिए। उल्लेख भएको यो एक करोड त्यसपछि रकमान्तर भई झिक्न थालिएको हो। शान्तिका लागि सांस्कृतिक कार्यक्रम कतै भइरहेको भन्ने जानकारी छैन माओवादीको भातृ संस्थाबाट सञ्चालन भएको मानिएको यो कार्यक्रमका लागि उल्लेखित रकम भने खर्च भैसकेको छ। एकमुष्ठ रुपमा यति ठूलो रकम निकासा र खर्च गर्नकै लागि प्रधानमन्त्रीले आफ्नो भाषणमा युद्धको घाउ पूर्न सांस्कृतिक अभियान सञ्चालन गर्ने बताएका थिए।     ढुकुटी क–कसले पाएछन्:   माओवादीको सरकारले राज्यको ढुकुटीलाई कसरी व्यक्ति–व्यक्तिमा बाँडेछ भन्ने केही नमुना। यी नमुनामा दुई लाखभन्दा कम रकम उल्लेख भएको छैन। यसरी रकम बाँडिएकामध्ये व्यक्ति र संस्था गरी हजारभन्दा बढीको संख्या पुग्छ। तीमध्येबाट केही यहाँ प्रस्तुत गरिएको हो।     माओवादी नेता कृष्णप्रसाद दाहाल निर्णय नं. १११ .... .. ५ लाख।     प्रजातान्त्रिक राष्ट्रिय युवा संघ– ५ लाख     माओवादी सांसद् राजकुमार नाल्वा लिम्बु ५ लाख     नेपाल जनप्रशासन संघ २ लाख     सीता आचार्य (अधिकारी) २ लाख     तराई सांस्कृतिक प्रतिष्ठान, छठ मनाउन १ लाख ५० हजार     सुरेन्द्र सापकोटाकी छोरी शीला सापकोटा २ लाख     नेकपा माओवादीका नेता ओमप्रकाश के.सी. ७ लाख     तमु छोजोपी केन्द्रीय समिति ५ लाख     जनजाति संघ मगर समन्वय समिति ३ लाख     दोलखाका कष्णप्रसाद दाहाल निर्णय नं. १२०, ५ लाख     दाङका सूर्यबहादुर श्रेष्ठ निर्णय नंं. १२० ३ लाख नवलपरासीका विन्दु शाही ५ लाख     पूर्व सांसद सोमप्राद पाण्डे ६ लाख ७० हजार     पकली झरना सेवा समिति २ लाख     हर्कसिंह धामी दार्चुला ३ लाख ३० हजार     नेपाल भाषा मंकाखल ३ लाख     सितानन्द राय ३ लाख     सभासद राजकुमार नाल्वा आठ लाख     सम्पादक समाज दुई लाख     श्रीमती गोमा कुवर जुम्ला १ लाख ७५ हजार     माघी महोत्सव आयोजना समिति दुई लाख     नेपालबार एशोसिएसन ६ लाख     संविधानसभा सदस्य महेन्द्र पासवान ५ लाख     संविधानसभा सदस्य जयपुरी घर्ती दुई लाख     जयलाल चापागाई ५ लाख     हरिशिद्धि जात्रा ५ लाख     तेज प्रकाश रिजाल पाँचथर ४ लाख     झापाका बुद्धिप्रकाश निरौलासमेत १४ लाख     रमेश विक बारा ४ लाख     मा. कलावती पासवान ७ लाख     विष्णुप्रसाद पौडेलसमेत ११ लाख ५० हजार     नेपाल गणतान्त्रिक खेलकुद महासंघ २५ लाख     लक्ष्मीप्रसाद शतवार्षिकी समारोह १० लाख     संघीय लिम्बुवान राज्यपरिषद् १ करोड ८७ लाख     संघीय गणतान्त्रिक राष्ट्रिय मोर्चा ८ लाख ५ हजार     बेपत्ता नागरिक परिवार समाज ३ लाख     गोर्खा निवासी लिला बस्नेतको छोराछोरी १२ लाख     जनक्रान्ति घाइते तथा अपाङ्ग महासंघ ३ लाख     नेपाल साहित्यकार कलाकार टोली अभियान १५ लाख     नेपाल तराई संघ २ लाख     रकमान्तरको एउटा पाना   माओवादीले सरकारमा रहँदा राज्यको ढुकुटीमा कसरी पञ्जा मार्र्यो  भन्ने सैयौंमध्येको यो एउटा पानाले नै प्रष्ट पार्छ। रकमान्तर गरिने छैन भनिएको विकास निर्माणको शीर्षकबाट चालू खर्चमा रकमान्तर गरिएको निर्णय नं. ३९६, माओवादीको भातृ संस्थालाई रकम दिइएको निं. नं. ३७६ खर्च शीर्षक नतोकिइकन नै रकम निकासा भएको नि. नं. ४०३ र भैपरीको रकम सारेर माओवादी लडाकुलाई दिइएको ६२ करोड नि.नं. ४०८ आदि विवरणको चित्र यो एउटै पानाभित्र पाइन्छ। माओवादी लडाकुहरुको भरण पोषण र भत्ता बापत् माओवादीले ल्याएको बजेटमा नै ५ अर्ब ४ करोड बिनियोजन थियो। पछि रकमान्तर भएको ६२ करोड रुपैयाँ उक्त रकम खर्च भैसकेपछिको हो। यसले लडाकुका नाममा राज्यकोषबाट कति रकम झिकियो भन्ने अनुसन्धान गर्नुपर्ने गरी प्रश्न खडा गरेको छ।

aman · Jun 19, 2009 12:14 PM

He is a working man of Nepal where 90% population is under poverty... you have been sitting on your sofa and watching Mr. Obama all the time, of course you will see a difference...

Gay Goat · Jun 19, 2009 12:32 PM

I like him lot better than those freaking hypocrite commies who claim themselves leading the greatest communist revolution of the 21st century for the deprived and marginalized sections of the country and appear clad in designer brand suits, rolex watch and a bolero. good to see that politicians like him still exist. hope he remains untainted over the course !!!

cRunch · Jun 19, 2009 12:47 PM

हो काँग्रेस मा भ्रष्ट्रहरु छरपुष्ट छन । बिरोध म पनि गर्छु। तर जनता को नाममा, सर्बहाराको नाममा, शहीदको नाममा अकुट सम्पत्ति जोड्ने धेरै कम्युष्टहरु भन्दा सच्चा समाजवादिहरु अझै छन । तिनिहरु भन्दा चन्द्र भट्टराईहरु हजराउं गुणा असल छन । टाइसुट लाउने र १ लाख ८० हजार जाने पलङ सुत्ने भन्दा तिनै सफा र सुकिलो देखिन्छन।

rahulvai · Jun 19, 2009 12:57 PM

Rahulvai You are comparing Maoists with Congressis which means you are comparing Apples to Apples. I dont think you should not make comparision at all with those communists. You should prove Congress is Orange, not Apples.   Bhrasta nahuda ko halat dekhi halnu bho ni !  We will track this Bhattarai guy and see how he changes over the course of his tenure hai ta ! But as of now, he does not have the looks !!

shirish · Jun 19, 2009 1:39 PM

रित्थे अनी शिशिर दाई हिसिला यामिले जिन्सको पैन्त म सपथ खादा, अनी उपेन्द्र यदवले लुङीमा सपथ खादा चै केही भएन तपाईंहरू लाई अैले आएर चन्द्र भट्टराईले माथि को बटन खुल्ला छोड्यो अनी उस्ले दारी कातेन भनेर एत्रो बिरोध, उस्को काम हेर्नुस्, घुस खाएको भये साझा मा टायर बालेर बिरोध गरम न है? प्रचन्ड जस्तो tie-suit लगाएर हिंडेर के पो गर्‍यो र ?

Himalaya178 · Jun 19, 2009 1:42 PM

Hey Hey Himalaya Kukur le tokyo bhane kukur lai tokne ? tehi ta bhanya - Maobadi le esto garyo, Yadav le lungi lagayera sapath gare jastai, Prachanda ko tie-suit jastai Congressi lai compare garna milcha ra ? congressi le chuttai pahichan rahkna pardaina ? Tyo pani imandar Congressi le ? Inle pani aru le jastai gare ini aru bhanda ke farak pare ra?

shirish · Jun 19, 2009 1:46 PM

I guess all ministers get allowances for their residence as well as attire. So this does not make any sense. This is not the image I would like to see and introduce the outside world as our Minister. Respect is to be earned and this is not the way. I have nothing to say about his conduct I don't know about that and does not matter either in this case.

Namaskaar · Jun 19, 2009 1:47 PM

what is wrong with that?

jhapaliketo · Jun 19, 2009 1:48 PM

छवि निर्माताहरुको खा“चो मनुज चौधरी राम्ररी कुम नमिलेको कोट, जा“घ र कर्टाई नमिलेको पाइन्ट, ढुकुरी नै छोप्लाझै“ लम्बे र्टाई अनि लामो र बाक्लो भएका कारण टोपीको सतहभन्दा माथि उठेको कपाल । प्रधानमन्त्री पुष्पकमल दाहाल -प्रचण्ड)ले शपथग्रहण गरेपछि उनको पहिरनलाई राष्ट्रियताको प्रश्नस“ग जोडेर निकै टीकाटिप्पणी गरयिो तर उनको पहिरनको ढङ्गका बारे भने कुनै टिप्पणी भएन । उनको पहिरन एकदमै खत्तम त थिएन तर सुधार्ने ठाउ“चाहि“ प्रशस्तै थियो । यो स्तम्भ प्रधानमन्त्रीको पहिरनको प्रसङ्गलाई पृष्ठभूमिमा राखेर नेपालमा खासगरी राजनीतिज्ञहरूका लागि अत्यावश्यक भइसकेको छवि निर्माताहरूको खा“चोमा केन्द्रित रहनेछ । नेपालमा पेसेवर छवि निर्माताहरू भएको सुनिएको छैन । विकसित देशहरूमा छवि निर्माताहरू प्रमुख राजनीतिज्ञहरूको जीवनका अभिन्न पाटो हुने गर्छन् । जसरी हुन्छ बढीभन्दा बढी जनताको मन जित्न र चाहेको उद्देश्य हासिल गर्न सघाउन राजनीतिज्ञहरूको छवि प्रभावकारी तुत्याउनु तिनको प्रमुख दायित्व हुन्छ । छवि निर्माताहरूले राजनीतिज्ञहरूले के लगाउ“छन्, कसरी लगाउ“छन्, कसरी हि“ड्छन्, कसरी बोल्छन्, के बोल्छन्, कसरी हा“स्छन्, हाउभाउ कस्तो गर्छन्, सबै विचार गरेर तिनको समष्टिगत व्यक्तित्वलाई उकास्न सघाउ“छन् । हामीकहा“ राजनीतिज्ञहरूमाझ मात्र होइन, अन्य वरष्िठ अधिकारीहरूमा पनि छवि सचेतताको तीव्र अभाव देखिन्छ । रूपकै प्रभाव राम्रो रहेन भने सारको विश्वसनीयता र प्रभावकारतिामा स्वतः ह्रास आउ“छ । प्रधानमन्त्री भएपछि प्रचण्ड आफ्नो पहिलो विदेश भ्रमणमा चीन गए । त्यहा“ उनले आफ्ना चिनिया“ समकक्षी, राष्ट्रपति तथा अन्य देशका वरष्िठ राजनीतिज्ञहरूस“ग भेटे र उच्चस्तरीय भोजहरूमा सहभागी भए । चीन साम्यवादी व्यवस्थाको सफलताको ज्वलन्त उदाहरण हो । वाक् स्वतन्त्रताभन्दा गा“स र बासजस्ता आधारभूत मानवीय आवश्यकतासम्मको पहु“च मानव अधिकारको पहिलो प्राथमिकता हो भन्ने सो देश प्रचण्डको प्रेरणा भूमि हो । तर, त्यो यस्तो देश पनि हो, जहा“ ओलम्पिक खेलकुद सुरु हुनुअगाडि मानिसहरूलाई पाहुनाहरूका सामु सफा, सुग्घर र छरतिो देखिन आग्रह गर्दै नाक, कान र आ“खीभौ“मा बढेका रौ“हरू र लामो कपाल काटेर चिटिक्क पर्न सुझाइएको थियो । छविका बारे त्यति सचेत देशमा गएर ठूलठूला मानिसहरू भेट्दा प्रचण्ड कसरी प्रस्तुत भए होलान्, उच्चस्तरीय भेटहरूका बेला सोफामा कसरी बसे होलान्, भोजहरूमा का“टा-चक्कु ठीक ढङ्गले चलाउन जाने होलान् या जानेनन् होला, फर्ेने कोट-पाइन्टहरू पुग्ने गरेर लगे होलान् या लगेनन् होला या गरबि देशमा र्सवहाराको नेतृत्व गर्नेले पहिरनको धेरै ख्याल गर्नु हु“दैन भनेर एउटै लुगा दर्ुइ-तीन दिनसम्म धसे होलान् भन्नेमा यो स्तम्भकारभित्र ठूलो कौतूहल छ । फोटोहरू देख्दा थाहा भयो, उनले सुट त बेइजिङ्मा राम्रै लगाएछन् तर र्टाईचाहि“ काठमाडौ“को भन्दा ठीकविपरीत नाइटोभन्दा माथि बस्ने गरेर छोटो पारेछन् । त्यहा“ पनि उनको र्टाई लगाउने ढङ्ग पुगेनछ । यद्यपि, उनको व्यक्तित्व सानदार नदेखिएको भने होइन । देश जतिसुकै गरबि भए पनि आफ्ना नेता तथा वरष्िठ अधिकारीहरू र्सार्वजनिक रूपमा प्रस्तुत हु“दा गरमिामय ढङ्गबाट प्रस्तुत हुन् भन्ने आमजनताको चाहना हुन्छ । गरमिामय हुनका लागि मह“गो हुनुपर्दैन तर लवाइ, खवाइ, बोलाइ, चलाइ हरेक कुरामा आवश्यक तौरतरकिा जान्नर्ैपर्छ र प्रस्तुति वजनशील हुनर्ैपर्छ । हाम्रोजस्तो देशमा अधिकांश नेता तथा प्रशासकहरू गरबि पृष्ठभूमिबाट आउने हुनाले उनीहरूले तौरतरकिाहरू नजान्नु आफै“मा कुनै कमजोरी होइन । तर, आवश्यक परसिकेपछि पनि सिक्न लाज हुन्छ भनेर कसैलाई नसोध्नु या त्यस्ता विषयमा ख्याल नै नपुग्नुचाहि“ कमजोरी हो । उदाहरणका लागि प्रचण्डले शपथग्रहणका बेला पश्चिम-पठित, सुट-र्टाई ढल्काउने एउटा कुनै कम्पनीको प्रमुख कार्यकारीलाई चलनचल्तीको र्टाईको नट कसरी बनाउने, र्टाई कति लामो र कुन रङको लगाउने, कोट-पाइन्ट र जुत्ता-मोजाको रङ कसरी मिलाउने भनेर सल्लाह लिएको भए उसले सबै बताइदिने थियो । त्यति मात्र होइन, सम्भवतः उसले भादगाउ“ले टोपी लामो बाक्लो कपालमाथि कोच्दा नसुहाउ“दो देखिन्छ, त्यसैले टोपी लाउने हो भने कपाल त्यही अनुरूप काट्नर्ुपर्छ भन्ने सल्लाह पनि दिन सक्थ्यो होला । यस स्तम्भकारले उच्च राजनीतिक, कूटनीतिक र प्रशासनिक अनुभव भएर पनि ढङ्ग नजान्ने धेरै नेपालीहरूको साह्रै अप्ठ्यारा चालाहरू देखेको छ । स्पोर्टस् सुस“ग इस्त्री गरेको कटनको पाइन्ट, त्यसमाथि रङ नमिलेको हाफ सुइटर, त्यसभित्र झनै रङ नमिलेको र्टाई र बेसबल क्याप लगाएर हि“ड्ने, पसिना गन्हाउने, का“टा-चक्कु चलाउन नजान्ने, खा“दा च्याप्लाङ-च्याप्लाङ आवाज निकाल्ने, अझ कहिलेकाही“ त डकार्ने, पायो भने रक्सी थपेको थपै गर्ने, रक्सी लागेपछि अर्थहीन विषयवस्तुमा गफ छा“टेर आफै“लाई सस्तो बनाउने, गोरो छाला देख्नेबित्तिकै आत्मविश्वास गुमाएर अनावश्यक ठाउ“मा त्यसै पनि खिसीखिसी हा“स्ने केही त्यस्ता अशोभनीय उदाहरणहरू हुन् । मञ्चमा बसेर औ“लाले नाक र खाना खाएपछि नङले दा“त कोट्याउने नेता र उच्च अधिकारीहरू त कति भेटिन्छन् कति † त्यसैगरी हाम्रा अधिकांश नेता तथा प्रशासकहरूले कार्यपत्रहरू प्रस्तुत गर्दा कसरी पढ्ने, कुन गतिमा पढ्ने, कहा“ जोड दिने, वाक्यको कुनकुन ठाउ“मा रोकिने, बेलाबेलामा कसरी सहभागीहरूलाई आ“खाले सम्बोधन गर्ने भन्ने पनि जान्दैनन्, न त तिनले राम्रोस“ग अग्रिम अभ्यास नै गर्छन् । लेखेर ल्याएका कागजका पानाहरू कतिले त कोटको भित्री खल्तीबाट झिकेर स्वार्याङ-स्वार्याङ पल्टाउ“दै र मिलाउ“दै पढ्न थाल्छन् । त्यस्ता सम्बोधनहरू कस्ता कागजमा कसरी लेखिन्छ, कसरी राखिन्छ र त्यसलाई प्रस्तुतिका क्रममा पढिसकेपछि कसरी सपक्क छेउमा सारन्िछ भन्ने पनि तरकिा हुन्छ । नया“ नेपाल निर्माण गर्नेहरूको पारा नै गाईजात्रे भयो भने नया“ नेपालको स्वरूप कस्तो होला - हामीकहा“ माथि उल्लिखित तौरतरकिा आमसमस्या भएकाले त्यसलाई आमरूपमै सम्बोधन गर्नुपर्ने देखिन्छ । अप्ठ्यारो मान्ने कुरा होइन, अत्यावश्यक कुरा हो । सभासद् तथा वरष्िठ पदाधिकारीहरूका लागि छवि निर्माण कक्षाहरू सञ्चालन गर्न अत्यावश्यक भइसकेको छ किनभने अधिकांशलाई सम्मानजनक र्सार्वजनिक व्यवहारका अति आधारभूत तौरतरकिाहरू नै थाहा छैन । गरबि देशको भन्दैमा गाईजात्रे पहिरन र अशिष्ट तौरतरकिालाई कसैले पनि सकारात्मक रूपमा ग्रहण गर्दैन । google_protectAndRun("ads_core.google_render_ad", google_handleError, google_render_ad);

shirish · Jun 19, 2009 1:52 PM

शिरिश दाई शायद भट्टराई जि मन्त्रीको काममा नभाई आफ्नो पर्सनअल visit म हूनोहुन्थियो कि, तेस्मा त उहलाई दौरा सूरूवल लगाउनै पर्छ भन्ने त छैन नि। conclusion is "Lets not judge a book by looking at its cover" hehehehehe ki kaso?

Himalaya178 · Jun 19, 2009 1:56 PM

Tyo ta ho Himalaya ! He could have been anywhere. We do not know the occasion but looks pretty official with the police and all. But we have to accept that he should maintain minimum standards. Ritthe's view was totally personal. All the top leader are seen in their unofficial outfits - in shorts, jeans and cowboy hats etc. Regarding his honesty - If he is so honest and not for the ministerial berth, he should not have had accepted the position under "Girija Putri" Sujata Koirala. Period. May be its just his strategy to dress up like that !! Ahem. Last edited: 19-Jun-09 02:07 PM

shirish · Jun 19, 2009 2:01 PM

त्यो त हो दाई मन्त्रीले अैले सुजताको मा मन्त्री लीन हुन्न थियो, तर त्यो बिरोध गर्ने हरू अगाडि आको भये उहाको पालो पनि आउने वला   थिएन होला नि, उहालाई शायद "खये खा नखाये घीच " पो भाको छ कि?  मन्त्री को कूरो मन्त्री ले नै बुजुन  Hehehehehe

Himalaya178 · Jun 19, 2009 2:10 PM

Sorry double posting Last edited: 19-Jun-09 02:11 PM

Himalaya178 · Jun 19, 2009 2:11 PM

"Lets not judge a book by looking at its cover" exactly himal dai, a person can not be judged by his/her attire. तर राष्ट्रिय पोशाक दौरा सुरुवाल लाउनेमा मात्र देश भक्तीको भावना हुन्छ र जिन्स वा अरु क्याजुअल लाउने जती सबै भ्रस्ट हुन्छन भन्न खोजेको होइन मैले ! ज्ञानेन्द्र आफ्नो शासन काल भरी कैले पनि दौरा सुरुवाल बाहेकका पोशाकमा सार्वजनिक भएको देखिएन ! तर उनले देश र नेपाली जनताको कत्ती को भलो चिताये त्यो त हामीले देखेकै र भोगेकै कुरा हो ! उर्जा राज्य मन्त्री चन्द्र सिंह भट्टराई जस्ताले साधारण पहिरन मै पनि देश लाई सुबाटोमा डोर्याउने मानसिकता बोकेको हुन सक्छ ! म फेरी पनि भन्दैछु जस्तो सुकै भावना लिएर भएपनी मन्त्री जस्तो गरिमामय पदमा आसिन भईसकेपछी पद अनुसारको सुहाउदो पहिरन हुन जरुरी छ ! पहिरण जती साधारण मानिसको बिचार  त्यती उच्च हुन्छ भन्ने धारणा राख्ने हो भने   के हामी हाम्रो मन्त्रीहरुलाई केही यस्ता पोशाक मा राष्ट्रिय अन्तरराष्ट्रिय मानचित्रमा उभिये भने स्विकार्न तयार हुन्छौ?

ritthe · Jun 19, 2009 10:00 PM

सुजाताको नेतृत्वलाई स्वीकारी सके पछि ईमान्दार भन्दा पनि बफादार पो देखें त मैले ! भरे पार्टी चलाउन परो - पैसा लिएर आईज भने पछि के गर्छन् ? समयले बताउला ! हामी उनको पिछा गर्दै जाम् र हेरम् !

shirish · Jun 19, 2009 10:30 PM

you moozi YCl haru ko eautai nara chha nagarik sarwochatta ra sujata koirala terrorist harule desh lutda kehi bhayena, aafno point strong banauna khali sujata

YCLareKHATES · Jun 19, 2009 10:41 PM

शिरिश, मैले तेरो पोष्टहरु लगातार हेरेको छु र तेरो काम सुजाताको पछि कुकुरले झैँ सुँघ्दै हिँडेर उसका सु वा दूर्गन्धहरूको बखान गर्नु हो । किनभने रामहरि हत्या वा प्रचण्ड थैवको हत्यामा देस बलिरहँदा पनि तेरो दृष्टि कुन कामग्रेसीले के खायो वा खाएन भनेर खोजी गर्दै बितेको थियो ।  सुजाताले यो र त्यो गरि भनेर नेपाली कम्युनिष्ट छापाबाट कपि गर्दै पेष्ट गर्ने तेरो जागिर आज अर्को कांग्रेसीले गतिलो कपडा लगाएन भनेर आलोचना गर्ने बहादुरीमा रुपान्तर भएको देख्दा के भन्न मन लाग्यो भने तेरो जागिर चाहे तिनले राम्रो वा नराम्रो जे गरुन  कांग्रेसी नामका मान्छेहरूको आलोचना गर्नका लागि नै दिइएको हो ।  चन्द्रसिंहको पहिरनले कमसेकम देशलाई कुनै घाटा पुर्‍याएको छैन । मन्त्री बनाइदिएका छन् उनले अब केही दिनमा दौरा शुरूवाल किनेर लाउलान्। कांग्रेसमा यस्ता धेरै मान्छे छन् जो साँच्चै  इमान्दारीताको समाजवादी आवरनको आदर्शमा बाँचेका छन् र यस्ता आदर्शवादी जोगीहरू जसले समाजवादको आदर्श बाँचेका छन् तिनको संख्या सर्वहाराको नारामा भ्रष्ट बनेर गन्हाएर सडे गलेका कम्युनिष्टहरूको तुलनामा त्यहीँ बढी छ । हो कांग्रेसी डफ्फा भित्र भ्रष्टहरू पनि प्रशस्त छन् र ती भ्रष्टहरू कम्यनिष्ट समानताको नशा खाएर देशलाई मजाले लुट्ने हरूमा झन बढी छन् । नेपालको बिडम्बना के हो भने , कम्युनिष्ट बनेर एन जी ओ को खेति गरेर ९०% भन्दा बढी डलरको बाली फलाउनेदेखि सरकारमा बसेका बेला पार्टीको नाममा संयुक्त लुट मचाएर बडेमानका गौँथली महल ठड्याउनेदेखि लिएर शहिदपुत्रको कोटामा आफ्ना छोरालाई डाक्टरी छात्रवृत्तिमा लूट मच्चाउने बामदेवहरूको कथा सँधै लुकिरहन्छ । धेरै छन् यी कथाहरू चाहिए सम्पर्क गर्नु ।  अब चन्द्रसिंहका बारेमा : - के जनतमारा युद्दमा जिन्स लगाउने र कपाल काट्ने केटीलाई शिर मुण्डन गराइ सजाय दिलाउने आतंककारी कम्युनिष्टहरू आँफै सरकारमा पुगेर जिन्स र ब्वाइज कटमा सपथ लिने हिसिला र पम्फाको कर्तूत भन्दा  चन्द्रसिंहको पहिरनले मुलुकलाई घाटा दियो ?  - को हो भ्रष्ट ? मुलुकको खरबौँ लूट्ने खरबौँको संरचना उडाउने माओवादी ? करोडौँ  खाने खुमे , बामे, गोबिन्दे, वाग्ले वा   अरबौँ बिना कागज प्रमाण सरकारी ढुकुटीबाट लगी छापामारलाई बाँड्ने नाममा रिसोर्टमा सयल गर्ने प्रचन्डे ? कति हो माओवादीले हिजोदेखि आजसम्म लूटेको रकम र कहाँ छ त्यस्को उपयोगको रेकर्ड ? कस्तो लूटलाई भ्रष्टाचार भन्ने हो ? कांग्रेसीको लूट् भ्रष्टाचार अनि कम्युनिष्टरूपी ब्वावसको चाला ओढेपछि लूट् नै क्रान्ति हुने हो कि कसो ? कस्तो लुटपरस्त मानसिकता यो ? अहिले माओवादी , वाइसिएल र छापमारले मुलुकभरि चलाएको लूट क्रान्ति, लुट ठेक्का, लूट क्यासिनो, लूट जग्गा कारोबार, लुट हप्ता असूलि , ई सब कुन कोटीका क्रान्ति हुन बताउँथिस् कि ?  मेरो बिचारमा यी सबै लूट र भ्रष्टाचार नै हुन । तर तेरो  आँखामा सुजाताले गर्ने भ्रष्टाचार हुन्छ र प्रचण्डेको डफ्फाले गर्ने कुरा क्रान्तिकारिता ।  मान्छेको पहिरन सबै कुरा हैन तर त्यो पहिलो इम्प्रेसन् हो । नेपाली मन्त्री दौरा शुरुवालमा हिँडून र भ्रष्टाचार बिरुद्द कडा होऊन तर दावा एउटा र व्यवहार हर्को गरेर जनता नढाँटून । सर्वहाराको नेता  बनेर बिलाशी जीवन बिताउनेहरू र अरबौँ कुम्ल्याएर हाम्रो निजि सम्पत्ति केही छैन भन्नेहरू बढि खतरनाक छन् किनभने यिनको नियत बैमान छ । तर सादगी जीवन बिताउनेबाट कसैलाई केहि घाटा छैन । नेपालमा कछाड बाँधेर चप्पल पड्काउँदै बाटोमा पैदल हिँड्न सक्ने क्रान्तिकारी मन्त्रिको खाँचो छ , लूटको राजमा क्रान्तिकारिताको ज्यानमारा उद्योगका सञ्चालकहरूको हैन 

sumedhu · Jun 20, 2009 1:32 AM

la yo chahi YCL khate haru lai. (recognize yourself) You have the habit of copying from nepali papers and pasting in sajha. i have done the same with bigger fonts from one post above ढुकुटी क–कसले पाएछन्:   माओवादीको सरकारले राज्यको ढुकुटीलाई कसरी व्यक्ति–व्यक्तिमा बाँडेछ भन्ने केही नमुना। यी नमुनामा दुई लाखभन्दा कम रकम उल्लेख भएको छैन। यसरी रकम बाँडिएकामध्ये व्यक्ति र संस्था गरी हजारभन्दा बढीको संख्या पुग्छ। तीमध्येबाट केही यहाँ प्रस्तुत गरिएको हो।     माओवादी नेता कृष्णप्रसाद दाहाल निर्णय नं. १११ .... .. ५ लाख।     प्रजातान्त्रिक राष्ट्रिय युवा संघ– ५ लाख     माओवादी सांसद् राजकुमार नाल्वा लिम्बु ५ लाख     नेपाल जनप्रशासन संघ २ लाख     सीता आचार्य (अधिकारी) २ लाख     तराई सांस्कृतिक प्रतिष्ठान, छठ मनाउन १ लाख ५० हजार     सुरेन्द्र सापकोटाकी छोरी शीला सापकोटा २ लाख     नेकपा माओवादीका नेता ओमप्रकाश के.सी. ७ लाख     तमु छोजोपी केन्द्रीय समिति ५ लाख     जनजाति संघ मगर समन्वय समिति ३ लाख     दोलखाका कष्णप्रसाद दाहाल निर्णय नं. १२०, ५ लाख     दाङका सूर्यबहादुर श्रेष्ठ निर्णय नंं. १२० ३ लाख नवलपरासीका विन्दु शाही ५ लाख     पूर्व सांसद सोमप्राद पाण्डे ६ लाख ७० हजार     पकली झरना सेवा समिति २ लाख     हर्कसिंह धामी दार्चुला ३ लाख ३० हजार     नेपाल भाषा मंकाखल ३ लाख     सितानन्द राय ३ लाख     सभासद राजकुमार नाल्वा आठ लाख     सम्पादक समाज दुई लाख     श्रीमती गोमा कुवर जुम्ला १ लाख ७५ हजार     माघी महोत्सव आयोजना समिति दुई लाख     नेपालबार एशोसिएसन ६ लाख     संविधानसभा सदस्य महेन्द्र पासवान ५ लाख     संविधानसभा सदस्य जयपुरी घर्ती दुई लाख     जयलाल चापागाई ५ लाख     हरिशिद्धि जात्रा ५ लाख     तेज प्रकाश रिजाल पाँचथर ४ लाख     झापाका बुद्धिप्रकाश निरौलासमेत १४ लाख     रमेश विक बारा ४ लाख     मा. कलावती पासवान ७ लाख     विष्णुप्रसाद पौडेलसमेत ११ लाख ५० हजार     नेपाल गणतान्त्रिक खेलकुद महासंघ २५ लाख     लक्ष्मीप्रसाद शतवार्षिकी समारोह १० लाख     संघीय लिम्बुवान राज्यपरिषद् १ करोड ८७ लाख     संघीय गणतान्त्रिक राष्ट्रिय मोर्चा ८ लाख ५ हजार     बेपत्ता नागरिक परिवार समाज ३ लाख     गोर्खा निवासी लिला बस्नेतको छोराछोरी १२ लाख     जनक्रान्ति घाइते तथा अपाङ्ग महासंघ ३ लाख     नेपाल साहित्यकार कलाकार टोली अभियान १५ लाख     नेपाल तराई संघ २ लाख    

YCLareKHATES · Jun 20, 2009 5:27 AM

Shirish dai, Sumedhuko baulai testo bhanne ho ta? Tapai ni! Sumedhu, timro baulai ali gatilo luga layera katai utghaatan garna janu bhannu ni hai Kura gare kurai ko dukha, Bhutra jasto!

kbhanchayobhai · Jun 20, 2009 2:46 PM

जस्ले जे सुकै भनुन, मलाई त तिनी कलाकार सन्तोष पन्तको दाई जस्तो लाग्यो, कि कसो ?

Maalpaani · Jun 20, 2009 4:50 PM

Sumedhu,                   यो पब्लिक फोरुम हो, शिरिश लाई , रित्थे लाई , राहुल भाई लाई अनी हिमालय लाई भन्न मन लगेको कूरा लेख्नु स्वभबिकै हो, र त जस्तो सुजता जस्तो लाई support गर्नी मान्छे नेपाली कांग्रेस लाई चैएको पनि छैन होला, गिरिज बाबु भाईन्जेल तेस्को राजनीति हुन्छ, जून दिन गिरिजा को स्वर्गबास् हुन्छ त्यो दिन देखी सुजता को पोलिटिक्स को पनि आन्त हुन्छ , त्यो पनि याद गर, त्यो मात्र हैन शायद आज राम चन्द्र पौडेल ले जित्नु भन्नु नै सुजता को खेदो खन्नु हो , त्यो शायद देउबा लाई थाहा भयो , सुजता लाई थाहा भयो , गिरिजा बाबु लाई थाहा भयो अनी तलाई पनि थाहा भयो होला, तेत्ती ज्ञान भएस

Gaine · Jun 20, 2009 11:52 PM

I don't think any wrong in his attire? It is far better than the so called communists hypocrites who are in turn sucking the blood of common people in the name of people supremacy.No,matter how's the  attire of a person is he can prove his worthiness by his deeds not by his clothes.

yorajan · Jun 21, 2009 12:15 AM

  Last edited: 21-Jun-09 09:46 AM

shirish · Jun 21, 2009 8:34 AM

grow up people. May be it was casual Friday.

fortunefaded · Jun 21, 2009 9:00 AM

सुमेधु जी म तपाईको हरेक हरफको जबाफ दिने कोशिस गर्ने छु ! तपाईले लेख्नु भयो - मैले तेरो पोष्टहरु लगातार हेरेको छु र तेरो काम सुजाताको पछि कुकुरले झैँ सुँघ्दै हिँडेर उसका सु वा दूर्गन्धहरूको बखान गर्नु हो । किनभने रामहरि हत्या वा प्रचण्ड थैवको हत्यामा देस बलिरहँदा पनि तेरो दृष्टि कुन कामग्रेसीले के खायो वा खाएन भनेर खोजी गर्दै बितेको थियो ।  सुजाताले यो र त्यो गरि भनेर नेपाली कम्युनिष्ट छापाबाट कपि गर्दै पेष्ट गर्ने तेरो जागिर आज अर्को कांग्रेसीले गतिलो कपडा लगाएन भनेर आलोचना गर्ने बहादुरीमा रुपान्तर भएको देख्दा के भन्न मन लाग्यो भने तेरो जागिर चाहे तिनले राम्रो वा नराम्रो जे गरुन  कांग्रेसी नामका मान्छेहरूको आलोचना गर्नका लागि नै दिइएको हो ।  मेरो जबाफ - मैले यो साझा मार्फत् तपाईको ध्यान आकर्षण गर्ने सकेकोमा खुशी ब्यक्त गर्दछु ! मेरो मात्र होईन माऔबादि बाहेकको बिचारमा उनीहरुको दाउ तरीका सबै खराब छन् र कमेण्ट गर्न लायकका पनि छैनन् ! ति सोझिन सक्दैनन् र राजनैतिक रुपले उनीहरुको अस्तित्ब प्राय: समाप्त भईसकेको छ !  मेरो पोष्ट लगातार हेर्नु भएकोमा धन्यबाद ! मेरो पोष्ट कुनै कपोकल्पित पोष्ट होईन - सबैजसो छापा र electronic media बाट प्राप्त सामग्री हुन् ! त्यत्रो गर्दा पनि तपाईले ति कुरा सहि होईनन्  भनेर भन्न सक्नु भएन ! तपाईले यि development हरुलाई पोजेतिभले लिन नसक्नु भएको भए अन्य केहिले जस्तै बिरोध गर्न सक्नु पर्थ्यो ! तर तपाईले गर्नु भएन !!! सुजाता public figure भई सकिन् - जो सुकै पब्लिक फिगरले के खाए? के लाए? कुन पार्टीमा गए ? को को भेटे? ब्यक्तिगत जीबनमा के गरे?  भन्ने जन चासो हुन्छ नै ! उदाहरण हेर्नु हुन्छ भने ओबामा हेर्नुस्, मिचेल ओबामा हेर्नुस्, कार्ला ब्रुनि, बिल क्लिन्टन  ईत्यादी ईत्यादी ! अझ नेकाबाट प्रधान मन्त्री बन्न सक्ने संभाबना बोकेकी हुन् -सुजाता ! किन follow नगर्ने ? म कुनै राजनैतिक पार्टीसंग संलग्न छैन ! तर पनि मलाई लाग्छ नेपालको भबिष्य नेकामा निहित छ ! कम्युनिष्ट भन्नेहरु नामका मात्र कम्युनिष्ट हुन् ! अर्को चुनाबमा ने का को बहुमत सरकार बन्ने निश्चित प्राय: छ भने यि  ओरालो लागेको कसरी हेर्ने ? माफ गर्नु होला - कान्तिपुर, हिमाल, रिपक्लिकालाई कम्युनिष्ट छापा भन्नु भए  मेरो भन्नु केहि छैन ! म अरु खासै consume गर्दिन ! आलोचनाको हकमा तपाईले मलाई गाली गर्नु भन्दा बरु प्रतिकार गर्नु भए बेस हुन्थ्यो !! अझै समय छ – आउनु होस् स्वस्थ्य discussion को सुरुबात् गरौ !    

shirish · Jun 21, 2009 9:17 AM

चन्द्रसिंहको पहिरनले कमसेकम देशलाई कुनै घाटा पुर्‍याएको छैन । पुर्याएको छैन तर पुर्याउने संभाबना नभएका भने होईनन् ! मन्त्री हुनु भनेको निती निर्णयहरु effective रुपमा लागु गर्नु छ (यदि छ भने) र ब्यक्तित्व (personality) को जरुरत पर्दछ ! innate personality बाहेक looks ले दिने ब्यक्तित्व पहिरणले जनाउंछ ! बेलायतमा हेर्नुस् Gordon Brown को कत्रो आलोचना भएको थियो – Tony   Blair सित compare गरेर ! ओबामाकै केसमा हेर्नुस् न – उनले अमेरिकी पिन लाएनन् भनेर अराष्ट्रिय भन्न समेत पछि परेनन् !   मन्त्री बनाइदिएका छन् उनले अब केही दिनमा दौरा शुरूवाल किनेर लाउलान्।   मन्त्री बनाई दिएका छन् भनेर भट्टराई जीको खुबीको अबमूल्यन गर्न खोज्नु भएको ? कृपा नै गरिएको हो त ! उनको political asset छैन र ? तपाई आफै भन्नु हुन्छ –उनी सच्चा र ईमान्दार छन् !   कांग्रेसमा यस्ता धेरै मान्छे छन् जो साँच्चै  इमान्दारीताको समाजवादी आवरनको आदर्शमा बाँचेका छन् र यस्ता आदर्शवादी जोगीहरू जसले समाजवादको आदर्श बाँचेका छन् तिनको संख्या सर्वहाराको नारामा भ्रष्ट बनेर गन्हाएर सडे गलेका कम्युनिष्टहरूको तुलनामा त्यहीँ बढी छ । मान्दछु तपाई भनाई !   हो कांग्रेसी डफ्फा भित्र भ्रष्टहरू पनि प्रशस्त छन् र ती भ्रष्टहरू कम्यनिष्ट समानताको नशा खाएर देशलाई मजाले लुट्ने हरूमा झन बढी छन् । नेपालको बिडम्बना के हो भने , कम्युनिष्ट बनेर एन जी ओ को खेति गरेर ९०% भन्दा बढी डलरको बाली फलाउनेदेखि सरकारमा बसेका बेला पार्टीको नाममा संयुक्त लुट मचाएर बडेमानका गौँथली महल ठड्याउनेदेखि लिएर शहिदपुत्रको कोटामा आफ्ना छोरालाई डाक्टरी छात्रवृत्तिमा लूट मच्चाउने बामदेवहरूको कथा सँधै लुकिरहन्छ । धेरै छन् यी कथाहरू चाहिए सम्पर्क गर्नु ।     मान्दछु – मैले भनि हालें नि ! कम्युनिज्म नारा मात्र हो भनेर ! सार्थक भए संसारैबाट कोन लोप हुन थाल्थ्यो कम्युनिज्म !!   नेपालीको दुर्भाग्य:  कम्युनिज्मको बारेमा यति कुरा हुंदा हुदै पनि कमरेड माधब कुमार नेपाललाई नेपालको प्रधानमन्त्री बनाउने डिजाईन कस्को ? प्रस्ताबक को ? नेपाली कांग्रेसका सभापति गिरिजा प्रसाद कोईराला ! मेरो अरु भन्नु छैन !! Last edited: 21-Jun-09 09:44 AM

shirish · Jun 21, 2009 9:18 AM

     को हो भ्रष्ट ? -            -          नेपाल मात्र होईन कुनै पनि मुलुकमा राजनिति गर्न पैसाको जरुरत पर्दछ ! भोली चुनाबकोलागी, कार्यकर्ता पाल्न ईति ईत्यादीकोलागी पैसा राजनितिक पार्टीहरुले कहांबाट ल्याउने ? खुम बहादुर, गोबिन्द बाग्ले जति भन्दा ने का पार्टीलाई अरु कस्ले पैसा दिन सक्या छ? बाम देबलाई कम्युनिष्टहरुले तेतिकै मन्त्री बनाएका हुन् र ? हो तेहि पार्टीलाई पैसा ल्याउछन् भनेर !! -            -          कुनै  मुलुकको खरबौँ लूट्ने खरबौँको संरचना उडाउने माओवादी ? करोडौँ  खाने खुमे , बामे, गोबिन्दे, वाग्ले वा   अरबौँ बिना कागज प्रमाण सरकारी ढुकुटीबाट लगी छापामारलाई बाँड्ने नाममा रिसोर्टमा सयल गर्ने प्रचन्डे ? कति हो माओवादीले हिजोदेखि आजसम्म लूटेको रकम र कहाँ छ त्यस्को उपयोगको रेकर्ड ? कस्तो लूटलाई भ्रष्टाचार भन्ने हो ?   -          कांग्रेसीको लूट् भ्रष्टाचार अनि कम्युनिष्टरूपी ब्वावसको चाला ओढेपछि लूट् नै क्रान्ति हुने हो कि कसो ? कस्तो लुटपरस्त मानसिकता यो ? अहिले माओवादी , वाइसिएल र छापमारले मुलुकभरि चलाएको लूट क्रान्ति, लुट ठेक्का, लूट क्यासिनो, लूट जग्गा कारोबार, लुट हप्ता असूलि , ई सब कुन कोटीका क्रान्ति हुन बताउँथिस् कि ?    कांग्रेसीले पनि लुट्छन् भन्ने कुरा कमसेकम मान्नु भयो ! मैले भनि हाले नि पार्टी चलाउन सबले भ्रष्टाचार गर्छन् ! माओबादीको हकमा जुन छापामा आए त्यो iceberg को टुप्पा मात्र होला ! तपाईले भने जस्तै करोडौ खाने खुमे, बामे, गोबिन्दे वाग्ले भन्दा अरबौ लुट्ने प्रचण्डे खराब – यहि हो नेपालीको भाग्य नेकाले नि लुट्यो – कम्युनिष्टले नि लुट्यो ! अझ नेपाली कांग्रेसको त खाता नै छैन भन्ने पो सुन्छु म त ! हो सुमेधु जी ?   मेरो बिचारमा यी सबै लूट र भ्रष्टाचार नै हुन । तर तेरो  आँखामा सुजाताले गर्ने भ्रष्टाचार हुन्छ र प्रचण्डेको डफ्फाले गर्ने कुरा क्रान्तिकारिता ।   मैले प्रचण्डको कुरा गरेकै छैन ! सुजातालाई सफाया दिने र राम्रो देखाउने क्रममा तपाई आक्रामक बन्नु भएको हो ! स्याउ र सुन्तला compare गर्न मिल्दैन ! नेकाले आफूलाई माओबादीसंग तुलना गरेर आफूलाई उनीहरुको स्तरमा झार्रनु ऊचित हुंदैन !!   जबाफको प्रतिक्षामा ! Last edited: 21-Jun-09 10:37 AM

shirish · Jun 21, 2009 10:15 AM

I like this quote Great minds talk about ideas, average minds talk about events, small minds talk about people

dipulata · Jun 21, 2009 10:41 AM

शिरिशदाई, धन्य हुनुहुन्छ, सुमेधु ज्युलाई तपाईंको जवाफ ले सभ्यता र असभ्यता को अन्तर मानिस को लेखाइ बाटै थाहा पाईन्छ भन्ने कुरा सार्थक भयो। आशा छ मन्दबुद्धी सुमेधुज्यु ले तपाईं को उत्तर बाट केही ज्ञान पाउन सफल हुनुहुन्छ होला, नत्र वहाँको YCL बुद्धी कहिले सम्म टिक्ने हो।

jet_favre · Jun 21, 2009 6:05 PM

>>>Great minds talk about ideas, average minds talk about events, small minds talk about people<<< DO NOT forget ideas are always derived and events are always organized by the people. However I didn't originate this thread in order to comment  neither Mr. Bhattarai's conduct nor his parties. I wouldn't absolutely sit back and watch if any other minister from other parties would have appeared with the same get up as Mr. Bhattarai did. As 'Namaskar' already mentioned above This is not the image I would like to see and introduce our leaders  to the outside world.

ritthe · Jun 21, 2009 6:42 PM

Shirish, nice response, liked it. Last edited: 21-Jun-09 09:00 PM

Simsim · Jun 21, 2009 9:00 PM

राज्यमन्त्री भट्टराईमाथि माओवादी आक्रमण माओवादी कार्यकर्ताहरुले टिकापुर नगरपरिषद उदघाटन कार्यक्रम ढुङ्गामुढा गरी बिथोलेका छन् । कैलाली जिल्लाको टिकापुर नगरपरिषद उदघाटन गर्न पुगेको उर्जा राज्यमन्त्री चन्द्रसिंह भट्टराईमाथि माओवादी कार्यकर्ताहरुले आक्रमण गरी उनी चढेको मोटरमा क्षति पुर्‍याएका छन् । असार ९ गते परिषद उद्घाटन कार्यक्रम सुरु हुनैलाग्दा करिब २५० माओवादी कार्यकर्ताहरुले प्रधानसेनापति प्रकरणमा राष्ट्रपति डा. रामवरण यादवले चालेको कदमको बिरोधमा नाराबाजी गर्दै लाठीले आक्रमण थालेपछि झडप सुरु भएको थियो । प्रहरी र माओवादी कार्यकर्ताबीच भएको झडमा डेढ दर्जन माओवादी कार्यकर्ता र आधा दर्जन प्रहरी घाईते भएको टिकापुरबाट पत्रकार पूर्ण थापाले बताए । राज्यमन्त्री टिकापुरबाट फर्कन लाग्दा माओवादी कार्यकर्ताहरुले प्रहार गरेको ढुङ्गाले राज्यमन्त्री चढेको मोटरको सिसा फुटेको छ ।  सूचना:  यो समाचार/ लेख/ अन्तर्वार्ता प्रशारण वा प्रकाशन गर्दा हिमालखबर डट कमलाई उदृत गर्न अनुरोध छ

shirish · Jun 23, 2009 8:44 AM

यो भन्दा दु:खदायी अरु के हुन सक्ला र? देशको रक्षक भनौदा प्रहरीहरु पनि मुख हेरेर बस्न बाहेक केही गर्न सकेनन ! कस्तो मानवता नभएकाहरु !     नागरिक सर्वोच्चताः एकीकृत माओवादीको जुलुसले सिंहदरबार क्षेत्रमा बाटो बन्द गरेका कारण सवारीसाधन नपाएपछि खुट्टा भाँचिएको छोरालाई बोकेर अस्पतालबाट घरतर्फलाग्दै गरेका पिता। Courtesy: www.newsofnepal.com

ritthe · Jun 23, 2009 10:58 AM

रिट्ठेले राखेको यो फोटो हेरेर सार्है मन कटक्क भो, थुईक्क पाजी भतुवा क्रान्तिकारी भनाउँदा हो, मर्न नसक्या पिसाचहरु साला, देश बन्द गरेर के पाउँछौ एह घण्टाहरु। हेर बिचरा छोरा-बुवाको गती, केको लागि नागरिक सर्वोच्चता, जनतालाई दु:ख देर।

perfectionist · Jun 23, 2009 11:24 AM

Nepal's current condition is also to be blamed to the corrupted and mannerless morons like this Sumedhu.

lakhe · Jun 23, 2009 11:49 AM

रित्ठेले बेला बेलामा त मनै च्सक्क छुन्ने फोटो तास्छ, हैन कता बाट पाउछौ गट्थे एस्तो फोटोहरू  

Himalaya178 · Jun 23, 2009 1:50 PM

हो नि हिमाल दाई, सुनसान सडकमा एक मजबुर पिताको मायाले अशक्त छोरा लाई त्यसरी बोकेर घर पुर्याएको द्रिश्य देख्दा कस्को मन पोल्दैन होला ! हेर्नुस् त कती चिन्ता र डर त्रास झल्किन्छ त्यो पिता को निधारमा !

ritthe · Jun 23, 2009 2:04 PM

ritthe, himalaya ko ni bhai? Sumedhu jee ko jawab parkhi rakhya - aru ni kura bhanchu bhanera - bepatta ooha ta !! Research garya chu ali ali !!

shirish · Jun 23, 2009 2:50 PM

..

shirish · Jun 24, 2009 9:16 AM

Isn't it hard to say that the photographs are of the same person ? I knew he was going to change as expected !! Looks like his tummy has gotten bigger already or just a tight t-shirt.

shirish · Jun 24, 2009 9:25 AM

Did he shave after reading Ritthe's post? Seems like they do read sajha, haina ta?

सान्नानी · Jun 24, 2009 9:29 AM

शिरिश दाई , खोइ रित्थे ले दाई भन्छ, खासै थाहा त छैन , झन त्यो भन्दा पनि बदी त राहुल दाई ले पनि मलाई dai भनेर पो अचम्म छ त , अनी शिरिश दाईको दातको काम नगरि रेसेअर्च तिर बडी समय बिताउनु भएको छ जस्तो छ नि ? अनी शायद त्यो फोटो अौटै हैन होला जस्तो लाग्छ मलाई Last edited: 24-Jun-09 09:59 AM

Himalaya178 · Jun 24, 2009 9:53 AM

ऊर्जा राज्यमन्त्रीमाथि माओवादी आक्रमण अन्य समाचार - माओवादीमा स्पष्ट दुई धार - जंगे पिलर १० किमी दक्षिणमा - ऊर्जा राज्यमन्त्रीमाथि माओवादी आक्रमण - 'गच्छदार समूह मधेसविरोधी’ - 'आन्दोलनपछि मात्र राष्ट्रिय सरकार’ - 'प्रक्रिया बुझ्न’ निर्वाचन आयोगका कर्मचारी विदेश जाने तयारीमा - दुर्घटनामा दुई कर्मचारीको मृत्यु - रिक्त दरबन्दी पूर्ति नगरिने - पत्रकार लुटिए पुरानो अंक - एक सय सात सीमास्तम्भ हराए - अन्तर्वार्ताको बहानामा अपहरण ख्याति हत्या प्रकरण - 'भारतबाट उच्चस्तरीय भेटघाटको प्रस्ताव’ - त्रिदलीय बैठक असफल - माओवादी लडाकुका लागि दुई अर्ब खर्च 2009-06-24,Wednesday श्रवण देउवा/नयाँ पत्रिका कैलाली, ९ असार माओवादी कार्यकर्ताले नवनियुक्त ऊर्जा राज्यमन्त्री चन्द्रसिंह भट्टराईलाई मंगलबार आक्रमण गरेका छन् । टीकापुर नगरपालिकाको तेस्रो नगर परिषद् उद्घाटन गर्न गएका वेला माओवादी कार्यकर्ताले ऊर्जा राज्यमन्त्रीलाई आक्रमण गरेका हुन् । माओवादीका कार्यकर्ताले राज्यमन्त्रीमाथि ढुंगामुढा गरेपछि परिषद्को उद्घाटन सत्रसमेत बिथोलिएको थियो । राज्यमन्त्रीलाई सुरक्षा दिन गएका सुरक्षाकर्मी र माओवादी कार्यकर्ताबीच केही बेर झडपसमेत भएको थियो । करिब डेढ सयको संख्यामा रहेका माओवादी कार्यकर्ताले नगरपरिषद् भइरहेको स्थानलाई चारैतिरबाट घेरा हालेर राज्यमन्त्रीलगायत अन्य अतिथिलाई आक्रमण गरेका थिए । झडपमा सातजना घाइते भएका छन् । घाइते हुनेमा देवीकृष्ण प्याकुरेल, विनोद अधिकारी, कृष्णप्रसाद पोख्रेल, चिङ्गु चौधरी, कल्लु चौधरी, पदम गिरी र उमा न्यौपाने छन् । घाइतेको टीकापुर अस्पतालमा उपचार भइरहेको छ । आक्रमण रोक्न प्रहरीले दुई सेल अश्रुग्याससमेत प्रहार गरेको छ । राज्यमन्त्री भट्टराईलाई माओवादी कार्यकर्ताले चारैतिरबाट घेरा हाली 'हरुवा मन्त्री मुर्दावाद' लगायतका नारा लगाउँदै आक्रमण गरेका थिए । नगरपरिषद् भइरहेको स्थानबाट राज्यमन्त्री भट्टराईलाई प्रहरीले सुरक्षाका लागि गणमा लैजाँदै गर्दा उनी चढेको बा१ज ५२५८ नम्बरको गाडीमा ढुंगा प्रहार गरी क्षति पुर्‍याइएको छ । राज्यमन्त्रीलाई अहिले सशस्त्र प्रहरी बल उग्रतारा गणमा राखिएको छ । माओवादीले मंगलबार नै राष्ट्रपतिको कदमको विरोध गर्दै टीकापुर नगरपालिका कार्यालयको हाताभित्रै विरोधसभा गरेका छन् । माओवादीले टीकापुरमा रहेको हवाई मैदान तथा क्याम्पसको जग्गामा बसेका मुक्तकमैयालाई घटनामा प्रयोग गरेका थिए । राज्यमन्त्री भट्टराई टीकापुरका स्थायी बासिन्दा हुन् । उनी संविधानसभा चुनावमा कैलाली क्षेत्र नम्बर ३ बाट कांग्रेसका तर्फबाट पराजित भएका थिए ।

shirish · Jun 24, 2009 10:04 AM

>>>ritthe, himalaya ko ni bhai?<<< खै सबै त्यस्तै भन्छन तर बैज्ञानीक कारण पता लाउन सकिया छैन ! मन्त्री महोदय त दारी र कपाल दुवै खौरेर कस्तो चिन्नै गार्हो भएछन्त ! सपथ लिएको २-४ दिन्मै तोँद पनि हल्का देखिएछ ! देखेउ त सान्नानी, हामीले ह्या एउटा कोठामा बसेर गुनासो गरेको कुराको पनि कत्ती छिट्टो सुनुवाई हुदोरैछ ! मन्त्री ज्युले नपढे नि मन्त्री ज्युको छोरछोरीले पक्कै पढ्छन होला साझा ! नभये त एती छिट्टै सोमको गेट अप चेन्ज हुने भन्ने नि हुन्छ? अब हिमाल दाईको पालो, वास्तवमा साझामा एउटा जटिल समस्या पर्छ मलाई कैले काही, अझ मलाई मात्र होइन धेरैलाई परेको हुन सक्छ त्यस्तो समस्या ! साझामा पोस्ट गर्ने दाजु भाई दिदी बैनीहरुलाई जब अलिक बढी चिनिएपछी सम्बन्ध गांसेर बोल्न खोजिन्छ तेतिबेला यो मगज ले धेरै कसरत गर्नु पर्छ के भनेर सम्बोधन गर्ने भनेर ! कस्लाई दाई भन्दा उपयुक्त होला कस्लाई भाई भन्दा उपयुक्त होला? अझ महिला साथीहरुमा गरेको यो अड्कल त झन बिग टाइम फेल खान्छ ! तेइ भएर पनि होला राहुलदाइले सबैलाई दाई भन्ने गरेको ! झन्झट नै साफ ! होइन कसरी पत्ता लाउने हो साझा मा पोस्ट गर्ने मान्छे कती उमेर समुह को हो भनेर? के यि तथ्यहरुलाई आधार मान्न सकिन्छ? १ ब्यक्तीले लेख्दा प्रयोग गरेको भाषा शैली २ शब्द को छनौट ३ प्रतिकृया ले झल्काउने उक्त ब्यक्तिको अनुभव ४ सहभागिता  जनायीएका धागोको प्रक्रिती तपाईंहरुको विचारमा के होला?

ritthe · Jun 24, 2009 10:16 AM

अनी शायद त्यो फोटो अौटै हैन होला जस्तो लाग्छ मलाई पनि. हुन त छिमेकी रास्ट्रका प्रहरी जस्तो देखिन्छन

perfectionist · Jun 24, 2009 10:20 AM

मन्त्रालय टुक्रिएपछि कर्मचारी अन्योलमा अन्य समाचार - डा उपेन्द्र महतोका पितालाई वारेन्ट पुरानो अंक - तस्करले गरे राजमार्गमा चक्काजाम - मन्त्रालय टुक्रिएपछि कर्मचारी अन्योलमा - माओवादी मुख्यालय तीन करोडको नयाँ घरमा सर्दै - कांग्रेस नेताहरूले भने : सरकारबाट फिर्ता आऊ - केन्द्रीय जेलमै बसेर अपहरण धन्दा सागर पण्डित/नयाँ पत्रिका काठमाडौं, ९ असार 2009-06-24,Wednesday जलस्रोत मन्त्रालय टुक्र्याएर बनाइएको ऊर्जा मन्त्रालयको जिम्मेवारी डा. प्रकाशशरण महत र सिँचाइ मन्त्रालयको जिम्मेवारी बालकृष्ण खाँडले पाएका छन् । स्वयं मन्त्री महत र खाँड पनि अझैसम्म अन्योलमा छन् । उनीहरू मन्त्रालयको सामान्य बि्रफिङ कार्यक्रममा मात्रै सहभागी हुने गरेका छन् । दुवै मन्त्रीले हालसम्म कुनै पनि नीतिगत निर्णय लिन नसकेको मन्त्रालयस्रोतले बताएको छ । ऊर्जा राज्यमन्त्री चन्द्रसिंह भट्टराई भने मन्त्रालयमा काम नभएपछि गृहक्षेत्र धनगढीतर्फ लागेका छन् । मन्त्रालयका लेखापाल अच्युत खरेलले भने मन्त्रालय अझै पनि जलस्रोत मन्त्रालयकै रूपमा सञ्चालन भइरहेको दाबी गरेका छन् । गोश्वारा भौचर र लेखाका सबै काम जलस्रोत मन्त्रालयअन्तर्गत नै भइरहेको उनले बताए । सरकारले दुईवटा मन्त्रालय बनाए पनि दुवै मन्त्रालयको जिम्मेवारी तोकिइनसकेकाले हालसम्म जलस्रोत मन्त्रालयकै रूपमा काम भइरहेको उनको भनाइ छ । खरेलका अनुसार मन्त्रालयका सचिव शंकर कोइरालाले मन्त्रालयमा थप २० कर्मचारीको दरबन्दी थप्नुपर्ने प्रस्ताव प्रधानमन्त्री कार्यालयमा पठाएका छन् । हालको मन्त्रालयको दरबन्दीले दुई मन्त्रालय सञ्चालन गर्न नसकिने भएपछि सचिव कोइरालाले थप दरबन्दी माग गरेको उनले बताए । सरकारले भागबन्डा पुर्‍याउन जलस्रोत मन्त्रालयलाई टुक्र्याएर दुई मन्त्रालय बनाएपछि आफूहरूको चित्त दुखेको मन्त्रालयका कर्मचारीले बताएका छन् । इन्जिनियर डंगोलले गुनासो गरे, 'ठूलो मन्त्रालय टुक्र्याएर सानो पारियो, काम गर्ने जाँगर नै सेलाएको छ ।' मन्त्रालय टुक्रिएपछि कर्मचारी अन्योलमा अन्य समाचार - डा उपेन्द्र महतोका पितालाई वारेन्ट पुरानो अंक - तस्करले गरे राजमार्गमा चक्काजाम - मन्त्रालय टुक्रिएपछि कर्मचारी अन्योलमा - माओवादी मुख्यालय तीन करोडको नयाँ घरमा सर्दै - कांग्रेस नेताहरूले भने : सरकारबाट फिर्ता आऊ - केन्द्रीय जेलमै बसेर अपहरण धन्दा सागर पण्डित/नयाँ पत्रिका काठमाडौं, ९ असार 2009-06-24,Wednesday सरकारले जलस्रोत मन्त्रालय टुक्र्याएर सिँचाइ र ऊर्जा बनाएपछि दुवै मन्त्रालयअन्तर्गतका ७३ कर्मचारी अन्योलमा परेका छन् । मन्त्रालय टुक्रिएको एक साता बितिसक्दा पनि जिम्मेवारी नदिँदा सिँचाइ वा ऊर्जा कुन मन्त्रालयमा काम गर्ने भन्ने विषयमा अन्योल छ । तत्कालीन जलस्रोत मन्त्रालयका सुपरिटेन्डेन्ट इन्जिनियर मथुरा डंगोलले आफू नियमित मन्त्रालय आउने गरे पनि कुन जिम्मेवारी सम्हाल्ने भन्ने विषयमा जानकारी नभएकाले त्यसै फर्किने गरेको बताए । 'एउटा मन्त्रालय टुक्रिएर दुईवटा भए, काम के गर्ने भन्ने टुंगो छैन,' उनले नयाँ पत्रिकासँग भने, 'यस्तो अवस्थामा कसरी काम गर्ने ?' डंगोलकै जस्तो गुनासो गर्छन् अरु कर्मचारी पनि । कामको टुंगो नभएपछि मन्त्रालयका कर्मचारी एक सातादेखि यताउता टहलिएर दिन बिताउन विवश छन् । 'चाँडै भागबन्डा भए काम गर्न सजिलो हुन्थ्यो,' जल तथा शक्ति आयोगका सिनियर डिभिजनल इन्जिनियर सञ्जय ढुंगेलले भने, 'बाँडफाँड नहुँदासम्म केही काम गर्न सक्ने स्थिति छैन ।'

shirish · Jun 25, 2009 5:58 AM

पार्टी केन्द्रीय सदस्य एवं ऊर्जामन्त्री डा. प्रकाशशरण महतले सरकारको कामकारबाहीका विषयमा बैठकलाई जानकारी गराउँदै अर्थमन्त्री सुरेन्द्र पाण्डेको पोल खोले । मन्त्री पाण्डेले सत्तासाझेदार दलहरूसँग परामर्श नगरी ३६ करोड रुपैयाँ बाँडेको बैठकलाई जानकारी दिएका थिए ।

shirish · Jun 25, 2009 6:04 AM

एक कुरा थप्न मन लाग्यो , यदी बाटाको छालाको चप्पल लगाएको फोटो भए तपाईं हरुको comment कस्तो हुन्थ्यो ?     

बैरागिकाइलो · Jun 25, 2009 6:44 AM

    Last edited: 25-Jun-09 07:13 AM

बैरागिकाइलो · Jun 25, 2009 6:44 AM

Why doesn't one button the bottom button on a coat/suit or waistcoat?   Answer The tradition of leaving the bottom button of a coat undone started as a fashion choice. Coats are designed to flare away at the bottom, since the hips are (generally) broader than the waist, where a coat should be fastened. Modern suits are all cut with this in mind, and thus the bottom button should never be used, as it throws off the tailoring of the suit, turning a man's silhouette into a cylinder. Ideally, three-button suits aren't supposed to have the top button fastened, either; leaving it undone balances the look and permits the lapel to roll closer to the waist, where it should be. In fact, the two-button suit takes care of this nicely by removing the offending button altogether. It is possible, if inadvisable, to button the top button without violating fashion rules. There are a few exceptions. The bottom button on some double-breasted jacket is buttoned. There is also a type of custom jacket called a "paddock coat," where the placement of the buttons is altered and both are buttoned. John F. Kennedy was known to wear such a jacket. The custom of leaving the bottom button on a waistcoat ('vest," in American English) undone comes from the early 20th century. King Edward VII was too rotund to fasten his bottom button and the custom came from his imitators.

shirish · Jun 26, 2009 6:20 AM

kati copy paste garchhau hai YCl khate haru page format nai bigri sakyo

YCLareKHATES · Jun 26, 2009 8:44 AM

दसैं मान्न घर गएका मन्त्रीले कार्यालय अनुगमन गरेको भन्दै ४० देखि ५० हजारसम्मको नक्कली बिल पेस गरेका छन् तर उनीहरुले अनुगमन गर्दा (असोज ९ देखि १५) देशभरका सरकारी कार्यालय बन्द थिए नयाँ पत्रिका काठमाडौं, २९ असोज दसैं मान्न घर गएका १२ जना मन्त्रीले सरकारी कार्यालय अनुगमन गरेको भन्दै भ्रमण भत्ता मागेका छन् । तर, उनीहरूले 'अनुगमन गर्दा' (असोज ९ देखि १५) सरकारी कार्यालय बन्द थिए । दसैंमा आफ्ना आमाबुबासँग टीका थाप्न गएको खर्च पनि मन्त्रीहरूले राज्यको ढुकुटीबाट उठाउन खोजेपछि कर्मचारीहरू अन्योलमा परेका छन् । बुधबारसम्म १२ जना मन्त्रीले ४० देखि ५० हजारसम्मको खर्च उठाउन 'बिल' पेस गरेका छन् । प्रधानमन्त्री कार्यालय स्रोतका अनुसार मन्त्रीहरूले आफूमात्र होइन, तीन/चारजना सहयोगीको पनि आतेजाते भाडा, होटलखर्च र भ्रमण भत्ताबापत ४० देखि ५० हजारसम्मको बिल पेस गरेका छन् । प्रधानमन्त्री तथा मन्त्रिपरिषद् कार्यालयका अनुसार दसैं मनाउन घर गएका मन्त्रीहरूको नक्कली बिल आउने क्रम जारी छ । 'बुधबारसम्म १२ जना मन्त्रीको बिल आएको छ,' कार्यालयका एक उच्च अधिकारीले भने, 'यस्तो बिल आउने क्रम जारी छ ।' प्रधानमन्त्री तथा मन्त्रिपरिषद् कार्यालयका प्रवक्ता शारदाप्रसाद त्रितालले मन्त्रीहरूले नियमविपरीत बिल दाबी गरेको पुष्टि गरे । 'तर त्यस्ता बिलको भुक्तानी असम्भव छ,' उनले नयाँ पत्रिकासित भने, 'बिदाका दिनमा सरकारी कार्यालयको अनुगमन गरेँ त भन्नै मिल्दैन ।' मन्त्रीहरूले बिदामा पनि सरकारी कार्यालय अनुगमन गरेको भन्दै भत्ता दाबी गर्नु अनौठो भएको प्रतिक्रिया पनि उनले दिए । 'यसमा हामीले धेरै के भन्नु ? मन्त्रीज्यूहरू आफैंले सोच्नुपर्ने हो,' उनले भने । सिँचाइमन्त्री बालकृण खाँणले दसैंमा गृहजिल्ला रूपन्देही जाँदा लागेको खर्चका लागि पेस गरेका छन् । उनले असोज ९ देखि १५ गतेसम्म रूपन्देहीका सरकारी कार्यालय अनुगमन गरेको दाबी गरेका छन् । दसैं मनाउन गृहजिल्ला चितवन पुगेका भूमिसुधारमन्त्री डम्बर श्रेष्ठले असोज ९ देखि १७ सम्म सरकारी कार्यालय अनुगमन गरेको भन्दै त्यसको भत्ता मागेका छन् । यसैगरी महिला बालबालिका तथा समाजकल्याणमन्त्री सर्वदेव ओझाले १० असोजदेखि १७ सम्म गृहजिल्ला बाँके जाँदा खर्च भएको पैसा मागेका छन् । श्रममन्त्री मोहम्मद आफताव आलमले असोज ६ देखि १६ गतेसम्म गृहजिल्ला रौतहटको भ्रमणमा गएर सरकारी कार्यालय अनुगमन गरेको दाबी गरेका छन् । युवा तथा खेलकुदमन्त्री गणेश नेपालीले पनि भ्रमण भत्ता मागेका छन् । उनले ७ असोजदेखि १८ सम्म गृहक्षेत्र जनकपुरको अनुगमन गरेको बताएका छन् । उता गृहराज्यमन्त्री रिजवान अन्सारीले असोज ४ देखि १३ गतेसम्म सर्लाहीका सरकारी कार्यालयको अनुगमन गरेको भन्दै बिल पेस गरेका छन् । युवा तथा खेलकुद राज्यमन्त्री चन्दा कलवारले असोज १२ देखि १८ सम्म गृहक्षेत्र जनकपुर जाँदा, शान्ति तथा पुनर्निर्माणराज्यमन्त्री डिल्ली महत १४ असोजदेखि १९ सम्म जुम्ला जाँदा, ऊर्जा राज्यमन्त्री चन्द्रसिंह भट्टराई ८ असोजदेखि १७ सम्म दैलेख जाँदा, शिक्षा राज्यमन्त्री गोविन्द चौधरी ७ असोजदेखि १६ सम्म गृहजिल्ला रूपन्देही जाँदा र भूमिसुधार राज्यमन्त्री मानबहादुर शाही ६ असोजदेखि १७ सम्म दसैं मान्न मुगु जाँदाको बिल पेस गरेका छन् । त्यस्तै स्वास्थ्यराज्यमन्त्री खड्गबहादुर बस्यालले ७ असोजदेखि १९ असोजसम्म गृहजिल्ला सुर्खेत तथा दैलेखको अनुगमन गरेको भन्दै पैसा मागेका छन् । सिँचाइमन्त्री बालकृष्ण खाँण (रूपन्देही) भूमिसुधारमन्त्री डम्बर श्रेष्ठ (चितवन) महिला बालबालिका तथा समाजकल्याण- मन्त्री सर्वदेव ओझा (बाँके) श्रममन्त्री मोहम्मद आफताव आलम (रौतहट) युवा तथा खेलकुदमन्त्री गणेश नेपाली (जनकपुर) ऊर्जा राज्यमन्त्री चन्द्रसिंह भट्टराई (दैलेख) शिक्षा राज्यमन्त्री गोविन्द चौधरी (रूपन्देही) भूमिसुधार राज्यमन्त्री मानबहादुर शाही (मुगु) स्वास्थ्य राज्यमन्त्री खड्गबहादुर बस्याल (सुर्खेत/दैलेख) युवा तथा खेलकुद सहायकमन्त्री चन्दा कलवार (जककपुर) शान्ति राज्यमन्त्री डिल्ली महत (जुम्ला) गृहराज्यमन्त्री रिजवान अन्सारी (सर्लाही)

shirish · Oct 16, 2009 9:29 AM

भत्ता खानै सत्तामा पुगेकाहरुबाट राजनैतीक चरित्र को के आश गर्न सकिन्छ र? १ बर्ष भरीको लागि भनेर छुट्यायिएको भ्रमण खर्च ३ महिना नबित्दै सकिएको छ ! किन नसक्कियोस त ॠषि धमला शहीत को २४/२४ जानाको जम्बो टोली अमेरिका भ्रमणमा आएपछी?  माओवादीको अहिलेको आन्दोलन नागरिक सर्वोच्च्ता को लागि नभएर केवल सत्ताको लागि मात्र हो भनेर कसैलाई भनिरहनु पर्दैन !  लाइसेन्सवाला यि लुटेराहरुलाई कस्ले रोक्ने त?

ritthe · Oct 16, 2009 9:56 AM

Sirish bro, indeed now i got it right why Crevecoeur said, " Republic, kingdoms or even monarchy are either founded on fraud or successful violence; they proceed by fallowing the path of same spirit until they are destroyed in their turn either by the consequences of their own crime or by more successful but equally criminal ememies." Believe me guys there is no hope for our country.

raju161 · Oct 16, 2009 11:17 PM

अनी आहिले नेपालमा भई राखेको कालो झन्डा को नौटन्की चै के हो फेरी। भात्मारा माओवादी ले साचैनै काम पाएनछन्।

raju161 · Oct 16, 2009 11:26 PM

राज्यमन्त्रीद्धारा प्रमुख जिल्लाअधिकारी कुटिए पर्सा - नेपाली पोष्ट प्रतिनिधि प्रकाशनको मिति १० नोभेम्बर २००९ १०:४१ बजे   |  १ वटा प्रतिक्रिया पर्साका प्रमुख जिल्ला अधिकारी दुर्गाप्रसाद भण्डारीलाई एक राज्यमन्त्रीले कुटपीट गरेका छन् । भण्डारीलाई कृषि तथा सहकारी राज्यमन्त्री करिना वेगमले आज मंगलबार कार्यकक्षमै पुगेर कुटपिट गरेकी हुन् ।  मन्त्रीले गरेको हातपातको घट्नाले राष्ट्रसेवक कर्मचारी र आम नागरिकको सुरक्षामाथि नै प्रश्नचिन्ह खडा गरेको छ । पर्साका प्रमुख जिल्ला अधिकारीमाथि मन्त्रीले हातपात गरेपछि व्यक्त गरेको यो आक्रोस हो जिल्ला प्रशासन कार्यालय पर्साको एक कर्मचारीको । जिल्ला प्रशासन कार्यालय पर्साका प्रमुख जिल्ला अधिकारी दुर्गाप्रसाद भण्डारीलाई उनकै कार्यकक्षमा प्रवेश गरी कृषि तथा सहकारी राज्य मन्त्री करिना बेगमले आज हातपात गर्नुभयो  । संविधान बनाउन जनताद्वारा चुनिएका मन्त्रीले सुरक्षा निकायको प्रमुखलाई गरेको हातपातको यो घटनाले पर्सा जिल्लाको कर्मचारी तथा आम नागरिकको  सुरक्षामाथि नै प्रश्नचिन्ह खडा भएको छ । शिक्षा तालिम केन्द्रको कार्यक्रममा सहभागी हुन आज वीरगन्ज आइपुगेकी राज्य मन्त्री बेगमले नयां सवारी साधन मांग गरेकी थिइन् । प्रमुख जिल्ला अधिकारीले मन्त्रीका लागि पठाएको कृषि अनुसन्धान परिषदको गाडी थोत्रो भएको भनी  मधेशी मन्त्रीलाई हेपेको भन्दै प्रजिअ भण्डारीलाई कुटपिट गरेकी हुन् । मुलुकको एक जिम्मेवार मन्त्रीले जिल्लाको सुरक्षा निकायका प्रमुखलाई हातपात गर्नु र जिल्लाका सुरक्षा संयन्त्रहरु मुकदर्शी भइ हेरेर बस्नुले नया नेपालको मन्त्री र सुरक्षा संयन्त्रले आम नागरिकको सुरक्षा कसरी गर्ने भन्ने जिज्ञासा बढन थालेको  छ ।

shirish · Nov 10, 2009 3:58 PM

थुक्क, रन्डीको छोरी!! जा राडी, गू खा!!

hit.the.hot · Nov 10, 2009 6:28 PM

>>>प्रमुख जिल्ला अधिकारीले मन्त्रीका लागि पठाएको कृषि अनुसन्धान परिषदको गाडी थोत्रो भएको भनी  मधेशी मन्त्रीलाई हेपेको भन्दै प्रजिअ भण्डारीलाई कुटपिट गरेकी हुन् ।<<<   नेपालमा अर्को मातृका यादव जन्मेछ WTF ! कानुन भाको भन्ने कि नभाको भन्ने नेपालमा? जस्ले जे गरे नि हुने?

ritthe · Nov 11, 2009 9:04 AM

रिट्थेले बेक्कारमा चन्द्र सिंह भट्टराई को बारेमा यो थ्रेड निकालेर , उत्ता एक से एक दादा मन्त्रिनी हरू रहेछन, कसैले गाडी को सिसा फूटाल्ने, कोही सि.डि.ओ को चस्मा फुटल्नेहरू को पो थ्रेड निकाल्न पर्थ्यो त रित्थे

Himalaya178 · Nov 11, 2009 11:35 AM

के गर्नु हिमाल दाई गर्नु गरे नि यि गुन्डिनी मन्त्र्यानीहरुले !

ritthe · Nov 11, 2009 12:46 PM

aba hamiley wah sabhamukh jyu bhannu aprcha

Manko Sathi · Oct 7, 2019 7:16 PM