Good article.

Maalpaani · May 30, 2009 9:44 AM

समस्याहरु दुईवटा छन् । पहिलो हो, हामी सबै कान चिरेका जोगी प्रमाणित भईसक्यौं । पूर्वसामन्तवादी र बुर्जुवा तप्का मात्र होईन कृष्णज्वाला देवकोटा, जमरकट्टेल र प्रचण्ड सहितका क्रान्तिकारी तप्का पनि सुकिला कानचिरेका जोगीहरु रहेछन् भन्ने कुरामा कुनै द्विविधा बाँकी रहेको होला जस्तो मलाई लाग्दैन । दोश्रो हो, समृद्धि बिनाको समानता भनेको भेट नभरिने प्रतिकात्मक (symbolic) समानता मात्र हो, त्यस्तो समानताको प्रतिकात्मक महत्व बाहेक अन्य रचनात्मक महत्व छैन भन्ने कुरा माओवादीले बुझ्या नबुझ्यै गरेर र माओवादीको वैचारिक वा शक्तिशाली रुपमा लठ्ठ परेका सुकिला सरहरु (कृष्णज्वाला देवकोटा सहितका) ले नबुझ्या नबुझ्यै गरेर यो मुलुकलाई भ्रमको एउटा ठूलो भडखालोमा जाक्दैछन् । समृद्धि र समानता भनेको दुवै हातमा ठ्याक्कै एउटै साईजको राख्‍न नसकिने लड्डुहरु हुन् । एउटा न एउटा लड्डुको साईज सानो हुन्छ हुन्छ- आजसम्मको विश्वअर्थतन्त्रको अनुभवको निचोड नै त्यही हो । मेरा केही समानतावादी साथीहरु छन् क्या, उनीहरु समानता र समृद्धि दुबैलाई बराबर जोड दिनुपर्छ भन्छन् । म के भन्छु भने, आदर्शको रुपमा जोड दिने कुरा ठीक छ, तर व्यावहारिकता वा अर्थतन्त्रको मार्गचित्र कोर्ने बेलामा त समृद्धिलाई समानता भन्दा एक मिनेट मात्र भए पनि पहिला प्राप्त हुने गरी कोर्नु परेन ? समृद्धि नआईपुगिसकेको अवस्थामा बाँडिने समानता भनेको त गरिवीको समान वितरण न हो । र माओवादीको समाजिक आर्थिक नीतिको थैलो खोतलेर हेर्दा त्यस्तै देखिन्छ । साम्राज्यवाद र दलाल पुँजीवादलाई रोकी आत्मनिर्भर अर्थतन्त्रको विकास गर्ने भनेको विकास होस् कि नहोस् मतलब छैन भनेको हो सारमा भन्नुपर्दा । सबभन्दा आत्मनिर्भर अर्थतन्त्र त उत्तर कोरियाको छ नि । त्यस्तो आत्मनिर्भरताको के काम ? त्यसैले आर्थिक समृद्धिको मार्ग बन्द गरेर विपन्न र सल्बार्टन तप्कालाई आसाको डोरीमा बाँधेर जथाभावी राजनीतिक उद्देश्यको लागि उपयोग गर्ने जनगणतन्त्रवादी सुकिला सरहरुलाई चाही ज्ञापनपत्र कहिले बुझाउने ?   Nepe

Nepe · May 30, 2009 11:52 AM

  देवकोटा सरले क्रान्तीकारी तप्काका सुकिला सरहरुको बारेमा चाही लेख्‍न किन छुटाउनुभयो भनेर ‘नेपाल लोकतन्त्र फोरममा’ मा एकजना सहकर्मीले गर्नु भएको टिप्पणी टाँस्दैछु ।     _____________________________________________________   “Devkota writes well.  But his message is confusing.  Who are the 'सुकिला सरहरु' ? From the point of view of a Jumli or Humli bahun, the bahuns of dhunkuta and Jhapa are 'सुकिला सरहरु'.  From the point of view of a landless dalit in the tarai, almost everyone else is a 'सुकिला सरहरु'.  from the point of view of those mortgaging their house and land to pay for air ticket and visa to USA  you and I and everyone else who made it to the USA are 'सुकिला सरहरु' (including the recent bhutanese nepali arrivals).  From the point of view of a Rolpali farmer woman, Hisala Yami and Pampha Bhusal are 'सुकिला सर-नी-हरु'.  From the point of view of those who have never set foot in a modern hotel lobby, all of us who have (including maoist leaders who are now very much part of the seminar and conference circuit in kathmandu) are 'सुकिला सर र सर-नी-हरु.).  Fromt he point of view of a sherpa who has never left his village, all those who get on planes and fly abroad are 'सुकिला सरहरु" (and this includes plenty of maoist leaders too !).   My point is यो किसिमको मीठो र जुझारु सुनिने तर कुनै तुक नभएको वर्ग-द्वेष र वर्ग-द्वन्दका कुराले मात्रै नेपाल मुलुक बन्नेवाला छैन…यस्ता भाषाले मुलुक बन्ने भए उहिले मुलुक बनिसक्थ्यो…   The fact is RIGHT NOW, शाकिकराम जम्मैलाई काटौं 's wife takes in 50 lakhs per month from her union gangsters who are part of hte casino labor unions.... All top maoists are well fed, well dressed, and busy going abroad and attending embassy receptions.... maoist fighters are sitting in camps receiving tens of thousands of rupees per person, with no accounts, no responsibilities, and and in many cases with no  control YCL hoodlums have their fingers in everyone's pie, and are sharing the revenue with their bosses.  So where is the distinction between 'सुकिला and नसुकिला' these days ?     all countries have their share of द्वन्द between सुकिला and मैला वर्ग.... but not all countries have to fight a bloody civil war to resolve such issues.... but in Nepal, with the encouragement of a certain class of pseudo intellectuals, the maoists continue to feel that the best theing that ever happened in Nepali history was their ten year 'जनयुद्ध'.... and Devkota and his fans are among those people who will support another bloody and nihilistic struggle in the name of trying to win victory for the मैला over the सुकिला....no  doubt a real distinction, but one whose primarily function in Nepal has been to create more havoc, anarchy in the name of progressive social change, and to become a self serving vehicle for 'class warriors' like the maoist leadership who seem far more interested in state power rather than in establishing a workable, democratic setup wherein real inequities might be addressed in a sustained and peaceful manner.     Devkota in this writeup is simply being a mouthpiece for Baburam Bhattarai who recently said that the greater the chaos in Nepal the greater their chance of capturing state power.  Sounds revolutionary... तर विश्लेषण and तर्कमा कुनै सकारात्मक सोच र तुक छैन…   ______________________________________________

Nepe · May 30, 2009 12:43 PM

yo cheu na tuppa ko artical lekhda ein le aaina herna birse jasto cha

futbal · May 30, 2009 10:31 PM

I know it does not makes any difference, but even I find this article irrelevant. Ho ki maile bujhna nasakeko ho. Comparatively the one posted by Nepe (second post) seems to be more relevant and logical.

pacific salmon · May 30, 2009 10:43 PM

 I find this article completely irrelevant. Ho ki maile bujhna nasakeko ho. But the one posted by Nepe (second post ) looks more relevant and logical compared to the original post.

pacific salmon · May 30, 2009 10:46 PM

मैलो देवकोटाले भने अनुसार सुकिला सरहरुले आफ्नो घर बाहिर हेर्दैनन या हेर्न चादैनन। त्यसैले नेपाल यस्तो भएको हो। तर उनका सुकीला सरहरुको परिभाषामा काफी अपुरोपन छ अर्थात सबै समेटिएका छैनन र समेटिएका को को हुन स्पष्ट भनिएको छैन। लेख एउटा पार्टीको भजन गाउने साहित्यकारले लेखे जस्तो छ जुन साहित्यको नाममा राजनितीको बिष पिलाउंछ। साथै मैला जनतालाइ सत प्रतिशत कांधमा राखिएको छ। मैलो जनताले पाउने भनेको नागरीक अधीकार हो, नयां देश होइन। अधिकारको नाममा बितण्डता मच्चाउनेलाइ छुट्टै प्रदेश होइन चारकुने कोठरीमा थुन्ने हो। समग्रमा सुकिलालाइ मैल्याउने या मैलालाइ धुने होइन, एउटै देश एउटै नियम एउटै अधिकार हरेक नागरिकलाइ दिलाउने हो। सुकीला र मैला होइन हामीलाइ हंसिला नेपालीको खांचो छ।

nepalean · May 31, 2009 7:56 AM

Hats off to Nepeji for his splendid comment.   Mr. Krishna J Devkota has been nothing more than a mouthpiece stooge to bauram and company. This communist hate-mongering will lead us nowhere except to doom and destruction.   let us sow seeds of a subilme culture to accommodate each and everyone in the nations in it rather than being indulged in hate propoganda of ridiculous sorts. Bashing people who stand with different ideologies and smearing all and sundries with bad names is not the solution to country's ills.   Mr. Shirish, please don't resort to copy pasting .If you can not contribute creatively, at least you can enjoy reading what others are writing. If can, come up with some really interesting comments and write-ups of your own. This will lead you and others to intellectual discusions.   Nepeji, I really appreciate your comment not because of its political colour one amy be tempted to attribute on it but because your points are of the best kind. Anybody with sane mind and genuine arguments can discus on them.

sumedhu · May 31, 2009 9:57 AM

Sumedhu, Thank you for you kind words to यो तुच्छ टिप्पणीकार । अनि शिरीषको टँसाई बारेमा चाही उनले नटाँसिदिएको भए हामीले यो सम्वाद नै पो कहाँ गर्न पाम्थेम र । मलाई लाग्छ, शिरीषलाई छोएको एउटा कुरा के हुन सक्छ भने माओवादीका प्रतिद्वन्दी सुकिला सरहरुको भारतिय-राजदूतवासको अकुटनैतिक सक्रियतालाई स्वागत र समर्थन (मौन, अमौन, गुप्त, वा सार्वजनिक) र त्यस्तो सक्रियताबाट दलिय लाभ लिने निर्लज्ज लोभ र काम । तर दु:खद कुरा के छ भने क्रान्तिकारी सुकिला सरहरु पनि उही ड्याङका मुला रहेछन् । खासमा भन्नुहुन्छ भने माओवादी सत्तामा त के दैनिक राजनैतिक दृश्यपटलमा देखिने सम्म मात्र गरेर आयो भने पनि नेपाली राजनीतिमा भारतिय राजदूतावासको आंशिक प्रभुसत्ता जो छ त्यो निमिट्यान्न नभए पनि उल्लेख्य मात्रामा घट्नेछ भनेर मैले ठूलो विश्वास लिएको थिएँ । र मैले त्यसै अनुसार झ्याली पिट्दै हिंडेको पनि थिएँ, यही साझामा, अन्य फोरम र अन्त:रंग वार्तालापहरुमा समेत । हुन त कृष्णज्वाला देवकोटा टाईपका सुकिला सरहरुले त्यसै भएको विश्वास राखेको बुझ्छु म । तर जहाँसम्म मैले देखेको कुरा छ, भनें नि माओवादी पनि त्यही ड्याङको मुला देखियो । माओवादीले पितिक्क मात्र भने भारतियराजदूतावास पराधिनता घटाउन प्रयास गरेको भए म माओवादीलाई लालसलाम भनिदिनेथिएँ । तर देख्छु के भने गुप्ती रुपमा चाही भारतको गुप्ती आशिर्वाद थाप्ने, आशिर्वादको लागि रोईकराई गर्ने, आफ्नो दलिय स्वार्थलाई मद्धत पुग्ने आशिर्वाद पाईयो भने दंग पर्ने, त्यस्तो आशिर्वाद पाईएन भने घुर्की लगाउने, त्यस्तो घुर्कीले पनि कृपा पाईएन भने चाही नाम नकाढी प्रभुको कृपा प्रतिद्वन्दीकहाँ पर्‍यो भन्दै हिंडीदिने हिपोक्रेसी माओवादीले देखायो । सरकार बनाउन अघिसम्म प्रचण्ड राजदूतावासमा लुसुक लुसुक राजदूतलाइ दर्शनभेट गर्न गएका होईनन् ? पछिल्लो खेपमा पनि चार चार पटक प्रभुको दर्शन गर्ने उनै होईनन् ? प्रचण्डले महामहिम सुदलाई चाचार पटकको भेटमा के के भने होलान् ? पहिलो भेटमै “सल्लाहको लागि धन्यवाद महामहिम, तर यो हाम्रो आन्तरिक मामला हो, हामी आफै सुल्झाउछौं, यसमा तपाईको सक्रियता/हस्तक्षेप अग्राह्य छ । यस विषयमा यो भन्दा बढी छलफल र भेट आवश्यक छैन” भनेर भन्नु वा भन्न सक्नु पर्थेन ? त्यसो भनेको भए त कुरो सकिईहाल्यो अरु नयाँ तीन तीन भेटहरु गरिने नै थिएन । भेटको संख्याबाट स्पष्ट लख काट्न सकिन्छ, भेट प्रचण्डको कमजोरी वा स्वार्थले भएको हो । र उनले राजदूतमा राखेको सम्भावित बिन्ती यही हो – “मलाई सहयोग गरिदिनुपर्‍यो महामहिम ।” यस्तो पनि प्रभुसंगको लडाई हुन्छ, जो अहिले उनीहरु प्रचार गरिरहेका छन् ? तर दु:खद कुरा के भने माओवादीको यो हिपोक्रेसीलाई नेपालको एक हिस्साले देख्‍न सकिरहेको छैन र माओवादीको फटाहा लडाईलाई पत्याईरहेका छन् । सत्यनिष्ट लडाई भएको भए त्यो जतिसुकै सानो भएपनि एउटा ठूलै योगदान हुनेथियो, हाम्रो शर्मनाक भारतियराजदूतावासपराधिन राजनीतिबाट अलिकति भएपनि मानसिक राहत पाउन । किन्तु, हाम्रो भाग्यमा रहेनछ त्यो । यस्तै छ, के गर्नु ? Nepe    

Nepe · May 31, 2009 11:59 AM

सुमेधु माफ गर मलाई - म आफ्नो बिचार हाल्न सक्ने क्षमताको भएको छैन ! तर यस्ता आलेखहरुको consumer भने जरुर हुं ! सबैले सबै उपलब्ध सामाग्री पढ्ने न रूची हुन्छ न समय ! मैले टांसेको जे जस्तो नियत भए पनि कसैले त खास सूचना भेटेका छन् है ! त्यसैले तपाईको कुरा सुनि हाल्न चांहि म तैयार छैन - बरु मैले टांसेको कुरा नखोलेर समय बचाउनु होला - सरल उपाय :-)

shirish · May 31, 2009 2:04 PM