म बस्छु दिन भरी घरमा
कहिले यो नाम, कहिले त्यो नाममा
मेरो personality त छ multiple भाग,
म आफैंलाई भेट्दा पनि भन्छु—“को होला म जस्तो काग?”

मसँग नाम छन् यति धेरै,
मेडुसाका सर्पले पनि भन्छन्—“दाइ, अलि थोरै!”
सबैलाई हेर्छु, सबै उस्तै चाल,
मलाई लाग्छ संसार नै चल्छ एउटै ताल।

लेखक बन्ने सपना थियो ठूलो,
तर कलमले भन्यो—“तिम्रो भाग्य नै भुलो!”
लेख्न खोजेँ कथा, भएन केही कमाल,
अन्त्यमा यौन कथा तिर मोडियो मेरो कलमको चाल।
आफ्नै दिदि बहीनी भाउजु तीर स्त्री लम्पट
मेरो दिमागमा छ छल र कपट

कद मेरो छोटो, ego चाहिँ अग्लो,
मान्छेले भन्छन —“को हो यो सांगलो?”
म चिच्याउँछु—“म पनि छु नि, हेर!”
संसार भन्छ—“कहाँ? देखिएन त, फेरि हेर!”

यस्तै छु म, महान,
नाम धेरै, कद सानो, बिहानैदेखि हैरान।

असफलताको सर्टिफिकेट बोकेर हिँड्छु छातीमा टाँसी,
लुजर को तक्मा जितेको छु—अरूलाई जित्नै नपरी।
जिन्दगीले मौका दियो, मैले मौका नै गुमाएँ,
जहाँ जित्नुपर्ने थियो, त्यहीँ गएर फेरि हाराएँ।
भाग्यले भन्यो “तँ हारिस्,” मैले भने “अझै बाँकी छ र?”
Loser हुँ कि legend हुँ—मलाई पनि थाहा छैन यार!